Wikibiopedia

Torsten Sträter

Torsten Sträter (* 4 września 1966 r. w Dortmundzie) - niemiecki pisarz horrorów i komedii, poeta slamowy, komik i artysta kabaretowy.

Życie

Sträter urodził się w dzielnicy Eving w Dortmundzie i spędził tam całą swoją młodość. Wykształcił się na krawca męskiego i pracował w dziale sprzedaży odzieży męskiej. Po upadłości firmy początkowo był bezrobotny, a następnie pracował w sprzedaży telefonów komórkowych i przez dwanaście lat w agencji spedycyjnej prowadzonej przez jego matkę i brata, gdzie, jak twierdzi, pracował jako factotum. W tym czasie mieszkał m.in. w dzielnicy Marten w Dortmundzie. Oprócz pracy zawodowej Sträter zaczął pisać opowiadania i z powodzeniem występował z nimi na slamach poetyckich w całym świecie niemieckojęzycznym. Oprócz licznych tytułów mistrza regionu, w latach 2009, 2010 i 2012 wygrał zawody państwowe NRW Slam. W kolejnych latach Sträter pisał również opowiadania do satyrycznego magazynu “Pardon” oraz humorystyczne felietony do magazynu sportowego “Kicker”. Jego późniejsze książki zawierają tylko opowiadania. Regularnie pojawia się w programach telewizyjnych, takich jak nuhr im Ersten i extra 3. Od 2013 r. prowadzi również podcast Sträter Bender Streberg - Der Podcast z Hennesem Benderem i Gerrym Strebergiem. Do jesieni 2019 r. był w trasie koncertowej ze swoim programem Es ist nie zu spät, unpünktlich zu sein. Od tego czasu jego programem scenicznym jest Śnieg pada na Ceran.

W 2021 r. wygrał pierwszy sezon niemieckiej wersji programu LOL: Last One Laughing.

Znakiem rozpoznawczym firmy Sträter jest czapka typu beanie. Fakt, że nosi ją niemal na każdym występie, ma czysto praktyczne podłoże: potrzebował czegoś, co zatrzyma pot spływający mu z czoła pod wpływem reflektorów. Od sierpnia 2021 r. Torsten Sträter prowadzi własną audycję radiową w BB Radio: “Sträter: Muzyka - ścieżka dźwiękowa życia”. W programie Sträter i redaktor naczelny Jens Herrmann opowiadają o piosenkach, które ich poruszyły i ukształtowały, o tych, które kojarzą im się z wyjątkowymi, niezapomnianymi chwilami, ale także o tych, o których chcieliby zapomnieć na zawsze, ale do dziś nie udało im się tego zrobić.

Sträter cierpiał na chorobę depresyjną, zwłaszcza w latach dziewięćdziesiątych, którą zajmuje się także w kabarecie. W styczniu 2018 r. został patronem Niemieckiej Ligi Depresyjnej (DDL). (Sträter mieszka w Waltrop na obrzeżach Zagłębia Ruhry i jest ojcem syna.

Works

Hemoglobina, Eldur Verlag, 2004, ISBN 978-3-937419-03-9.

Pocztówki z ciemności, Eldur Verlag, 2005, ISBN 978-3-937419-10-7.

Ruszaj w drogę, Jack!, Wydawnictwo Eldur, 2006, ISBN 978-3-937419-11-4.

Brainspam, Eldur Publishing, 2006, ISBN 978-3-937419-17-6.

Dawid to śmierć Goliata, Wydawnictwo Carlsen, 2011, ISBN 978-3-548-37535-9.

Samokontrola, którą należy oddać ze względu na okoliczności, Carlsen Verlag, 2012, ISBN 978-3-551-68481-3.

Wydanie CD przez Feez/Sony, nagranie Selbstbeherrschung umständehalber abzugeben na żywo z Ebertbad w Oberhausen, 2013 r.

Selbstbeherrschung umständehalber abzugeben, Ullstein Taschenbuch, 2014, ISBN 978-3-548-37534-2.

Kiedy byłem w moim wieku, Lappan Verlag, 2016, ISBN 978-3-8303-3406-4.

Wydanie winylowe na płycie Feez, It’s never too late for a happy childhood live from the Zakk in Düsseldorf, October 2017.

Nigdy nie jest za późno na bycie niepunktualnym, Ullstein Taschenbuch, 2017, ISBN 978-3-548-37535-9.

Sträters Gutenachtgeschichten, Ullstein Verlag, 2021, ISBN 978-3-548-06454-3.

Fernsehen aktuell

od 2013: nuhr im Ersten (gościnnie) (Das Erste)

od 2014: extra 3 (gościnnie) (NDR / Das Erste)

od 2014: Komedia z Karstenem (gościnnie) (MDR)

od 2020 r.: Sträter, (Das Erste)

od 2020: Das Gipfeltreffen “Schubert Sträter König retten die Welt”, (MDR)

od 2022: 7 dni, 7 głów (RTL)

Dawna telewizja

2013: freitag auf d’nacht, (gość) (BR)

2013-2022: Happy Hour Pufpaffa (gość) (3sat)

2013-2015: Mitternachtsspitzen, (gościnnie) (WDR)

2013-2015: Stratmanns - Jupps Kneipentheater im Pott (gościnnie) (WDR)

2014-2017: Kabaret z Frankonii (gościnnie) (BR)

2014: Spätschicht - Komediowa bujda (gościnnie) (SWR)

2014: Vereinsheim Schwabing (gościnnie) (BR)

2015: Inas Nacht, odcinek 88, (Das Erste)

2015: Bauerfeind asystuje…, jeden odcinek, (3sat)

2015-2016: heute-show (gościnnie) (ZDF)

2016: Zimmer frei!, odcinek 686, (WDR)

2016: Der Club der wilden Dichter - Geschichte des Poetry Slams, film dokumentalny

2016-2019: Sträters Männerhaushalt, (WDR)

2017-2021: Genial daneben (gość), (Sat.1)

2017: Lust auf Wandern! Z Zagłębia Ruhry do Münsterlandu (gościnnie) (WDR)

2017: Łukasz! Die Schule und ich, odcinek 6, (Sat.1)

2017-2019: Kto wie? (Gość) (Das Erste)

2018: Da kommst Du nie drauf! (ZDF)

2018: Inas Nacht, odc. 126, (Das Erste)

2018-2020: Genial daneben - Das Quiz (gość) (Sat.1)

2019: Geht doch! (gość) (ZDF)

2019: Quizduell (gość) (Das Erste)

2019: Quiz ludu Hirschhausena (gościnnie) (Das Erste)

2019: Mittermeier! (gość) (Das Erste)

2019: Riverboat (gość) (MDR)

2019: Łukasz! Die Greatnightshow (gość w odcinku 6) (Sat.1)

2020: Klein gegen Groß (gościnnie) (Das Erste)

2020: Genial oder Daneben? (gość) (Sat.1)

2020: Codziennie świeżo prażone (gość) (RTL+)

2020: Kto wie? (Gość) (Das Erste)

2021: Bitwa o Buchstaben (gościnnie) (sob.1)

2021: Quizduell (gość) (Das Erste)

2021: Chez Krömer (gościnnie) (Das Erste)

2021: LOL: Ostatni, który się śmieje (Amazon Prime Video)

2021: Nigdy nie zgadniesz! (Gość) (ZDF)

2021: Mann tv (prezenter gościnny) (WDR)

2021: Statek na rzece (gość) (MDR)

2021: Quiz o człowieku Hirschhausena (gościnnie) (Das Erste)

Mówca

2018: Na potrzeby gry komputerowej Fallout 76 Sträter podjął się roli narratora przerażających opowieści dźwiękowych ze wzgórz Zachodniej Wirginii, które zostały opublikowane w serwisie YouTube w Halloween, a później trafiły do gotowej gry.

2020: W filmie Pixara Dusza jako głos menedżera funduszu hedgingowego (pierwotnie głos podkładał Calum Grant).

Nagrody

Zwycięzca turnieju NRW-Slam 2009, 2010 i 2012

Zwycięzca slamu poetyckiego w Iserlohn w Fachhochschule Südwestfalen 9 grudnia 2010 r.

Wielokrotny zwycięzca swojego homeslamu “SprechReiz” w Flottmann Halls w Herne

Doroczny zwycięzca 2010/2011 Bunker Slam w Hamburgu

Zwycięzca Slamu Pappa a la Papp w Krefeld w 2010 r.

Scharfrichterbeil w Passau, grudzień 2012 r.

Nagroda specjalna Tuttlinger Krähe, 2013 r.

Nagroda publiczności Beklatscht i Gevotet Prix Pantheon, czerwiec 2013 r.

Nagroda promocyjna za specjalne innowacyjne występy w ramach Festiwalu Sztuk Komediowych w Moers przyznana przez Neue Rhein Zeitung (NRZ), sierpień 2013 r.

Wielki Festiwal Kabaretu: Nagroda Jury 2014

Niemiecka Nagroda Kabaretowa 2018 w kategorii kabaret

Nagroda honorowa w konkursie Dattelner Kleinkunstpreis, Das Dattelner NachtSchnittchen 2018.

Wielki festiwal kabaretowy: Nagroda Berlina 2019

German Comedy Award 2020: Najlepszy telewizyjny program solowy (“Nigdy nie jest za późno na bycie niepunktualnym”)

Strona główna Hurz z Recklinghausen Hurz 2020

Nagroda im. Jonathana Swifta 2021

Pokrewne

Bülent Ceylan

Sascha Grammel

Jürgen B. Hausmann

Markus Krebs

Dieter Nuhr

Hagen Rether

Martin Rütter

Ralf Schmitz

Uwe Steimle

Kaya Yanar

Kurt Tepperwein

Bodo Wartke

Gerburg Jahnke

B. Movie

Monika Gruber

Hans Thiers

Bastian Bielendorfer

Harry G

Florian Günther

Sven Heuchert

Thorsten Havener

Georg Magirius

Moritz Neumeier

Gregor Sander

Markus Vahlefeld

Wolfgang Trepper

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Ewald Arenz

Tillmann Bendikowski

Josef Braml

Johannes von Buttlar

Olli Dittrich

Daniel Falb

Axel Hacke

Marc-Uwe Kling

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Thilo Mischke

Michl Müller

Paluten

Andreas Rebers

Marc Raabe

Peter Prange

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Hans Söllner

Jan-Philipp Sendker

Chris Tall

Reinhold Andert

Maxim Biller

Sven Bensmann

Fidus

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Max Fuchs

Tom Gerhardt

Christian Habekost

Imre Grimm

Peter Grimm

Rainald Grebe

Alexander Hartung

Markus Heitz

Nils Havemann

Veit Heinichen

Thomas Hohensee

Krischan Koch

Stefan Kramer

Vincent Kliesch

Volker Kutscher

Jochen Malmsheimer

Joachim Meyerhoff

Michael Mittermeier

Rolf Miller

Stefan Merath

Ina Müller

Ivo Pala

Arne Rautenberg

Sven Ratzke

Gerhard Polt

Till Reiners

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Serdar Somuncu

Bernd Stelter

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności