Wikibiopedia

Perkoz dwuczuby

Rainald Grebe (* 14 kwietnia 1971 r. w Kolonii) - niemiecki piosenkarz, aktor, artysta kabaretowy i pisarz.

Życie

Rainald Grebe dorastał w protestanckiej rodzinie z klasy średniej we Frechen koło Kolonii. Jego ojciec Werner Grebe był profesorem bibliotekoznawstwa, matka - nauczycielką języka angielskiego.

Edukacja

Po ukończeniu gimnazjum we Frechen w czerwcu 1990 r. odbywał służbę cywilną w klinice psychiatrycznej Von Bodelschwinghschen Stiftungen Bethel - czas, który później utrwali w swojej sztuce Gilead. Następnie wyjechał do Berlina z zamiarem zostania artystą ulicznym, z którego to zamiaru zrezygnował po pierwszym występie. Od semestru zimowego 1993 r. Grebe studiował w Hochschule für Schauspielkunst “Ernst Busch” w Berlinie. W 1997 r. uzyskał dyplom z zakresu lalkarstwa. Rainald Grebe podjął pracę dramaturga, aktora i reżysera w Theaterhaus w Jenie w 2000 roku.

Kariera artystyczna

W 2002 r. Thomas Hermanns wyprodukował wraz z Grebe własny program rozrywkowy Immer wieder sonntags w hamburskim Schauspielhaus. Od tego czasu Rainald Grebe regularnie występuje w programach telewizyjnych, takich jak Quatsch Comedy Club w Berlinie czy program komediowy Nightwash. W międzyczasie w Theatercafé Jena często odbywały się pokazy Die Falkenhorst-Show Rainalda Grebe i gości. W 2004 r. ukazał się jego pierwszy album Das Abschiedskonzert na dwóch płytach CD z piosenkami, w których Grebe porusza głównie codzienne tematy w dziwaczny sposób, sam grając na fortepianie i śpiewając. W styczniu 2007 r. w berlińskim teatrze Wühlmäuse odbyła się premiera jego drugiego programu solowego Das Robinson-Crusoe-Konzert. W 2005 r. Rainald Grebe odbył również trasę koncertową z berlińską kapelą “Kapelle der Versöhnung”, w skład której wchodzili Martin Brauer (perkusja) i Marcus Baumgart (gitara). W sezonie 2008/2009 Rainald Grebe i Kapelle der Versöhnung zaprezentowali w lipskim Centraltheater program Alle reden vom Wetter - Die Klimarevue. Poza swoimi stałymi programami Grebe był autorem i reżyserem dwugodzinnej rewii poświęconej zagrożeniom związanym ze zmianami klimatu. W 2009 r. Grebe odbył tournée z trzecim programem solowym, Das Hongkongkonzert. Nazwa powstała z okazji występu przed niemieckimi biznesmenami, który odbył się w hotelu InterContinental Grand Stanford w Hongkongu. 16 grudnia 2009 r. w Centraltheater w Lipsku odbyła się premiera nowej sztuki Rainalda Grebe Die Karl-May-Festspiele Leipzig. Do roli Indian wykorzystano dwudziestu aktorów amatorów. 21 stycznia 2010 r. Grebe zaprezentował swój nowy spektakl Powrót do natury. Koncert dla mieszkańców miast. W 2010 r. Grebe poszerzył skład Kaplicy Pojednania o dodatkowych muzyków, w tym Buddy’ego Casino i kwartet smyczkowy, tworząc Orkiestrę Pojednania. Sztuka Die WildeWeiteWeltSchau miała swoją premierę w lipskim Centraltheater 27 stycznia 2011 r. 18 czerwca 2011 r. Grebe zagrał trzygodzinny koncert w berlińskiej Waldbühne przed 15 000 widzów z orkiestrą Waldbühne, w skład której wchodziła Orkiestra Pojednania i goście, w tym była bolszewicka Kurkapelle schwarz-rot.

31 sierpnia 2011 r. w Teatrze im. Maksyma Gorkiego w Berlinie odbyła się premiera sztuki Grebe’a Völker schaut auf diese Stadt - Berlin wählt und Rainald Grebe kann sich nicht entscheiden. W okresie poprzedzającym wybory do Izby Reprezentantów w Berlinie w 2011 roku Grebe spotykał się z kandydatami, agitatorami, przedstawicielami inicjatyw obywatelskich i mieszkańcami podczas kampanii wyborczej, a następnie napisał z tego sztukę teatralną. W latach 2012-2014 Rainald Grebe odbywał tournée z programem solowym Das Rainald Grebe Konzert. Premiera odbyła się 9 stycznia 2012 r. w teatrze Die Wühlmäuse w Berlinie. W 2013 r. Rainald Grebe podpisał trzyletni kontrakt z Schauspielhaus Hannover. Tam wystawił projekt o życiu cyfrowym jako długoterminowe studium teatralne pod tytułem Das Anadigi Ding.9 grudnia 2014 roku Rainald Grebe wystąpił w programie Die Anstalt i poruszył tematy Sanifair i Monsanto. 20 czerwca 2015 roku Grebe wystąpił ze swoim wyjątkowym programem Halleluja Wuhlheide w berlińskiej Wuhlheide. Pięciogodzinny koncert na Parkbühne Wuhlheide został pokazany w formie skróconego nagrania na antenie 3sat 12 września 2015 r. W projekcie wystąpili Thomas Quasthoff, Gotthilf Fischer, Olaf Schubert, Buddy Casino i 200 statystów w różnych rolach. W grudniu 2015 roku BrandenburgSchau został nagrany dla RBB we Frankfurcie nad Odrą w ciągu dwóch dni. Program ten został wyemitowany jako kompilacja 23 stycznia 2016 r. Uczestniczyli w nim m.in. zespół punkowy Die Bockwurschtbude, polityk Martin Patzelt, artysta akcji Michael Kurzwelly i aktorka Maria Simon. W Teatrze Neumarkt w Zurychu w dniach 24/25 czerwca 2016 r. wystąpił z programem Dada Berlin z udziałem m.in. Valeriego Scherstjanoi. 21 października 2016 r. Grebe wykonał w Kolonii premierę swojego solowego programu Das Elfenbeinkonzert, z którym następnie odbył tournée po Niemczech. 26 marca 2017 r. Grebe doznał udaru mózgu podczas przerwy w koncercie w Centrum Działań, Kultury i Komunikacji w Düsseldorfie, co zmusiło go do kilkumiesięcznej przerwy. W 2021 r. okazało się, że jest to wynikiem choroby zapalenia naczyń. Grebe mieszka w Berlinie i w Uckermark: “Kiedyś zastanawiałem się nad starszymi artystami kabaretowymi, kiedy opowiadali o swoich domach na wsi i żartowali z tego. Teraz los mnie wyprzedził. Każdy potrzebuje miejsca, do którego będzie chciał wracać wielokrotnie”.

Osobiste

W 2021 r. Grebe ogłosił publicznie, że choruje na zapalenie naczyń krwionośnych i doznał wielu udarów.

Recepcja

Popularność artysty kabaretowego Grebe plasuje się pomiędzy Bodo Wartke a Gerhardem Poltem. Jego “skomplikowane, dążące do społecznego znaczenia pieśni” określane są jako nawiązujące do tradycji Bertolta Brechta, Wolfa Biermanna czy Franza-Josefa Degenhardta. W twórczości Grebe’a “przeszłość zajmuje najwięcej miejsca, teraźniejszość, która wydaje się nowoczesna, okazuje się tym bardziej zacofana, a przyszłość jest dosłownie ‘u-topic = spaceless’”. Grebe był wielokrotnie krytykowany za to, że od czasu do czasu podczas występów zakłada indiańskie nakrycie głowy z piór. “Grebe bronił noszenia indyjskiej biżuterii w różnych wywiadach.Hymny państwowe Grebe’a są dobrze znane, zwłaszcza pieśni Turyngii (2004) i Brandenburgii (2005).

Pozew przeciwko toaletom na płatnych autostradach

W listopadzie 2017 r. prasa w całym kraju donosiła o pozwie złożonym przez firmę Grebe przeciwko krajowi związkowemu Nadrenia-Palatynat w sprawie opłaty za korzystanie z toalet na stacjach paliw przy autostradach (koncepcja Sanifair). Goście mogą bezpłatnie korzystać z zarządzenia restauracji w Nadrenii-Palatynacie. Grebe, który kilkakrotnie nawiązywał do systemu płatności w swoich programach i piosenkach, ogłosił pozew wcześniej w programie ZDF Die Anstalt. Sąd administracyjny w Koblencji oddalił jednak pozew w orzeczeniu z 17 listopada 2017 r. Zdaniem sądu rozporządzenie w sprawie gastronomii nie ma bezpośredniego zastosowania do obszaru federalnych dróg krajowych i ich urządzeń pomocniczych. Ponadto w 43 bezobsługowych miejscach odpoczynku w Nadrenii-Palatynacie udostępniono bezpłatne toalety. W decyzji z 24 lipca 2018 r. Wyższy Sąd Administracyjny Nadrenii-Palatynatu potwierdził tę decyzję.

Prace

Albumy

Solo

2001: Solo

2004: Koncert pożegnalny (podwójny album live) (25 października 2004)

2007: Koncert Robinson Crusoe (album live) (14 września 2007)

2009: Koncert w Hongkongu (album na żywo) (28 sierpnia 2009)

2012: The Rainald Grebe Concert (album studyjny) (12 października 2012)

2017: Koncert w kości słoniowej (album live) (10 marca 2017 r.)

2021: Muzyka pop (album studyjny) (5 lutego 2021)z zespołem

2005: Rainald Grebe & the Band of Reconciliation (18 listopada 2005)

2007: Muzyka ludowa (z kapelą “Kapelle der Versöhnung”) (11 maja 2007)

2008: 1968 (z kapelą “Kapelle der Versöhnung”) (album live) (26 września 2008)

2011: Rainald Grebe i Orkiestra Pojednania (4 lutego 2011 r.)

2011: Powrót do natury (z “Orkiestrą Pojednania”) (2 września 2011 r.)

2014: Berlin Republic (z “Orkiestrą Pojednania”) (album na żywo) (4 kwietnia 2014 r.)

2019: Albania (z “Orkiestrą Pojednania”) (19 lipca 2019 r.)

(Audio) Książki

Świat ptaków we Frechen. Wydane własnym sumptem, Frechen 1983, bez ISBN.

Ryby na świecie. Powieść. S. Fischer, Frankfurt am Main 2006, ISBN 978-3-596-16916-0.

Ryby na świecie. Słuchowisko radiowe w 7 falach. (Książka audio, 6 płyt CD). Versöhnungsrecords ElfenArt, Stadthagen 2007, ISBN 978-3-9811597-2-1.

Zielone serce Niemiec. Mój śpiewnik. S. Fischer, Frankfurt am Main 2007, ISBN 978-3-59617536-9.

Grejpfrut nadreński. Moje życie. Z rysunkami Chrigela Farnera. Voland & Quist, Berlin i Drezno 2021, ISBN 978-3-86391-314-4.

Słuchowisko radiowe

Fallada. Ein Leben im Rausch Trzyczęściowe słuchowisko wraz z Tillą Kratochwil, kompozycja: Steffen Schleiermacher, reżyseria: Ulrich Lampen, produkcja: RBB Kultur.

Albumy wideo

Live at the Admiralspalast - Najlepsze piosenki mojego życia (16 kwietnia 2010)

Różne

Pieśni z koncertu Falkenhorsta

Kosz w Jenie (film krótkometrażowy)

Początek odkrywania siebie i Początek szaleństwa (filmy krótkometrażowe w ramach projektu Apartment666.com realizowanego przez Schauspiel Frankfurt)

Nagrody

2001: Wschodnioniemiecka Nagroda Kabaretowa Targów Śmiechu w Lipsku

2003: Prix Pantheon: nagroda jury Frühreif & Verdorben (Dojrzały i zdeprawowany)

2004: Das große Kleinkunstfestival: Nagroda Publiczności i Jury

2004: Wesemann - nagroda dla producentów imprez, Berlin

2005: Nagroda Gabinetu w kategorii Chanson, Lipsk

2005: Nagroda dla młodych poetów pieśni Fundacji Hannsa Seidla, Monachium

2006: Niemiecka Nagroda Kabaretowa: nagroda promocyjna miasta Moguncja

2008: Salzburger Stier: Radiowa Nagroda Kabaretowa

2008: Tytuł 1968 został zwycięzcą Liederbestenliste w listopadzie 2008 r.

2009: Bawarska Nagroda Kabaretowa: nagroda muzyczna

2011: 39. Niemiecka Nagroda Kabaretowa w kategorii chanson/music/song

2012: Niemiecka Nagroda Kabaretowa

2014: Ruth (Nagroda Muzyczna)

Pokrewne

Bülent Ceylan

Sascha Grammel

Jürgen B. Hausmann

Markus Krebs

Gudrun Mebs

Dieter Nuhr

Johannes Oerding

Hagen Rether

Martin Rütter

Ralf Schmitz

Torsten Sträter

Uwe Steimle

Dirk de Wit

Kaya Yanar

Kurt Krömer

Simon Pearce

Aurelio Savina

Kurt Tepperwein

Bodo Wartke

Konstantin Wecker

Jürgen von der Lippe

Gerburg Jahnke

B. Movie

Nico Santos

DAIM

Monika Gruber

Hans Thiers

Bastian Bielendorfer

Julia Engelmann

Harry G

Florian Günther

Sven Heuchert

Thorsten Havener

Florian Illies

Mr Jones

Georg Magirius

Natascha Ochsenknecht

Gregor Sander

Thomas Röper

Markus Vahlefeld

Wolfgang Trepper

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Marah Woolf

Ewald Arenz

Tillmann Bendikowski

Josef Braml

Johannes von Buttlar

Olli Dittrich

Daniel Falb

Axel Hacke

Claus Holm

Marc-Uwe Kling

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Michaela May

Reinhard Mey

Thilo Mischke

Michl Müller

Paluten

Andreas Rebers

Marc Raabe

Peter Prange

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Hans Söllner

Jan-Philipp Sendker

Chris Tall

Reinhold Andert

Eva Bay

Maxim Biller

Sven Bensmann

Fidus

Lisa Feller

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Max Fuchs

Tom Gerhardt

Christian Habekost

Imre Grimm

Peter Grimm

Alexander Hartung

Markus Heitz

Nils Havemann

Veit Heinichen

Thomas Hohensee

Krischan Koch

Vincent Kliesch

Volker Kutscher

Jochen Malmsheimer

Angelika Milster

Joachim Meyerhoff

Michael Mittermeier

Rolf Miller

Stefan Merath

Barbara Nüsse

Ina Müller

Ivo Pala

Arne Rautenberg

Mike Reichenbach

Sven Ratzke

Gerhard Polt

Katerina Poladjan

Till Reiners

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Serdar Somuncu

Bernd Stelter

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Sabine Thiesler

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności