Wikibiopedia

Ralf Schmitz

Ralf Maria Schmitz (* 3 listopada 1974 w Leverkusen) - niemiecki komik, muzyk, prezenter, aktor, artysta dubbingowy i autor.

Życie

Jeszcze w czasie nauki w szkole Landrat-Lucas-Gymnasium w Leverkusen-Opladen Schmitz brał udział w różnych przedstawieniach teatralnych. Po ukończeniu szkoły średniej i odbyciu służby cywilnej kształcił się w zakresie aktorstwa i tańca klasycznego oraz pobierał lekcje śpiewu.

Ralf Schmitz przez cztery lata był członkiem zespołu teatru improwizacji Die Springmaus w Bonn. W 2003 roku został wybrany “Debiutantem Roku” na German Comedy Awards za rolę w filmie Die Dreisten Drei i był nominowany do Złotej Róży oraz Niemieckiej Nagrody Telewizyjnej. W 2005 r. Schmitz był ponownie nominowany do Niemieckiej Nagrody Komediowej, tym razem w kategorii “Najlepszy niemiecki komik”, ale potem wygrał w kategorii “Najlepszy niemiecki program Impro” z Schillerstrasse. W tym samym roku wyruszył w trasę koncertową po Niemczech ze swoim pierwszym solowym programem Schmitz komm raus, którą kontynuował w następnym roku. Program ten został wydany w kwietniu 2006 r. na płycie DVD Ralf Schmitz Live! nagranej w Theater am Tanzbrunnen w Kolonii.

W komediach Otto Waalkesa 7 Zwerge - Männer allein im Wald i 7 Zwerge - Der Wald ist nicht genug, które ukazały się odpowiednio w 2004 i 2006 roku, Schmitz zagrał krasnala Sunny’ego. Na początku 2006 r. stacja Sat.1 wyemitowała program telewizyjny jego imienia, w którym prezentował fragmenty swojego programu estradowego i różne skecze. 21 grudnia 2007 r. ukazała się “popowa wersja” piosenki przewodniej z serialu animowanego Shaun the Sheep, której wykonawcą jest Ralf Schmitz.

Ralf Schmitz pracuje m.in. jako dubbingowiec, a od 2004 r. należy do stałej obsady serialu komediowego Sat.1 Schillerstrasse. Od czasu do czasu był też członkiem zespołu zgadującego w teleturnieju Genial daneben - Die Comedy Arena. Od lutego 2007 r. do grudnia 2008 r. odbył tournée po Niemczech ze swoim drugim solowym programem Verschmitzt. Koncertowe DVD Ralf Schmitz - Verschmitzt, zawierające cały program, zostało wydane 27 marca 2009 r. Od grudnia 2008 r. do stycznia 2009 r. prowadził program karaoke Jukebox-Helden w telewizji NDR.

Od maja 2009 r. trwała trzecia trasa koncertowa pod tytułem Schmitzophren - Wer viel zu sagen hat, muss schneller reden. W latach 2009-2010 Schmitz był gospodarzem własnego programu “Schmitz in the City” w telewizji Sat.1. Od marca 2012 r. do 2014 r. odbył tournée po Niemczech ze swoim czwartym programem Schmitzpiepe, a jego piąty program nosił nazwę Aus dem Häuschen i był realizowany do maja 2016 r. Od października 2016 r. do maja 2018 r. jego program solowy nosił nazwę Schmitzenklasse. Od października 2018 r. do początku 2020 r. był w trasie ze swoim siódmym programem Schmitzeljagd. Od 2022 r. jego program na żywo nosi nazwę Schmitzefrei.

Od początku w 2013 r. do 2021 r. Schmitz był gospodarzem formatu randkowego Take Me Out na antenie RTL. Ponadto w 2018 r. Schmitz zaprezentował dwie edycje teleturnieju Der Chef bekommt die Quittung. W 2014 r. na antenie RTL wyprodukowano cztery odcinki programu komediowego impro pod tytułem Hotel Zuhause: Bitte stören! Schmitz wcielił się w rolę właściciela hotelu. W latach 2018-2020 podobny format kontynuacji miał Hotel Verschmitzt - Auf die Ohren, fertig, los! We wrześniu 2020 r. ogłoszono, że Ralf Schmitz opuści RTL na przełomie 2021 r. i powróci do stacji Sat.1. Mimo to wiosną 2021 roku zaprezentował ostatni sezon Take me Out, który został nagrany już latem 2020 roku. Od jesieni 2021 r. jest gospodarzem trzech nowych programów w Sat.1: komediowego programu impro Habpension mit Schmitz oraz programów randkowych Paar Wars i Voll verschossen.

Publikacje

Albumy wideo

2006: Schmitz wychodzi na wolność

2008: psotny

Książki

Schmitz’ Katze - Psy mają panów, koty mają pracowników. S. Fischer Verlag, Frankfurt 2008, ISBN 3-596-17978-5 (jednocześnie tytuł ten został wydany w formie audiobooka przez Argon Verlag), (DE: Gold in the Audio Book Award).

Mama Schmitza: Inni mają problemy, oni mają rodzinę. S. Fischer Verlag, Frankfurt 2011, ISBN 3-596-19110-6 (tytuł ten został również wydany w formie audiobooka przez Argon Verlag).

Schmitz’ Häuschen: Kto pracuje jako pracownik fizyczny, nie musi się martwić o nic więcej. Bastei Lübbe, wrzesień 2014, ISBN 3-404-60806-2.

Nagrody

2003: Niemiecka Nagroda Komediowa jako “Najlepszy debiutant

2005: 1LIVE Krone jako “Najlepszy komik

różne nagrody z 7 Zwerge i Schillerstraße

2008: Zdobycie nagrody Berlina na wielkim festiwalu kabaretowym berlińskiego teatru kabaretowego Die Wühlmäuse

2015: Zwycięzca German Animation Prize na Międzynarodowym Festiwalu Animacji w Stuttgarcie za film Der 7bte Zwerg (Siódmy krasnoludek)

Pokrewne

Bausa

Bülent Ceylan

Sascha Grammel

Guido Maria Kretschmer

Markus Krebs

Loco Dice

Gudrun Mebs

Dieter Nuhr

Johannes Oerding

Melanie Raabe

Martin Rütter

Greta Silver

Torsten Sträter

Uwe Steimle

Kaya Yanar

Kurt Krömer

Simon Pearce

Nino Haratischwili

Aurelio Savina

Kurt Tepperwein

Tocadisco

Jürgen von der Lippe

Gerburg Jahnke

B. Movie

Nico Santos

Tobias Beck

Natascha Wodin

Max Annas

Monika Gruber

Hans Thiers

Bastian Bielendorfer

Rotraut Susanne Berner

Corina Bomann

Harry G

Florian Günther

Maxi Gstettenbauer

Sven Heuchert

Thorsten Havener

Florian Illies

Svenja Leiber

Georg Magirius

Natascha Ochsenknecht

Cay Rademacher

Tim Raue

Gregor Sander

Thomas Röper

Markus Vahlefeld

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Marah Woolf

Ewald Arenz

Laith Al-Deen

Tillmann Bendikowski

Vera F. Birkenbihl

Josef Braml

Mechtild Borrmann

Johannes von Buttlar

Olli Dittrich

Daniel Falb

Tom Gaebel

Axel Hacke

Dora Heldt

Andreas Izquierdo

Claus Holm

Tom Hillenbrand

Marc-Uwe Kling

Mely Kiyak

Tanja Kinkel

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Gregor Meyle

Reinhard Mey

Thilo Mischke

Michl Müller

Paluten

Marc Raabe

Peter Prange

Ulrike Renk

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Jan-Philipp Sendker

Slowtide

Chris Tall

Carl Amery

Eva Almstädt

Fatma Aydemir

Reinhold Andert

Mark Benecke

Matthias Beck

Maxim Biller

Sven Bensmann

Bernhard Brink

Nora Bossong

Fidus

Lisa Feller

Romy Fölck

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Martina Gercke

Max Fuchs

Tom Gerhardt

Christian Habekost

Peter Grimm

Rainald Grebe

Theresa Hannig

Alexander Hartung

Dörte Hansen

Markus Heitz

Nils Havemann

Veit Heinichen

Bianca Iosivoni

Ernst Hutter

Manuela Inusa

Petra Hülsmann

Thomas Hohensee

Kerstin Kempker

Carmen Korn

Gisa Klönne

Krischan Koch

Laura Kneidl

Regine Kölpin

Vincent Kliesch

Daniela Krien

Volker Kutscher

Harald Lesch

Hera Lind

Iny Lorentz

Jochen Malmsheimer

Antonia Michaelis

Harald Martenstein

Joachim Meyerhoff

Kat Menschik

Michael Mittermeier

Stefan Merath

Stephan Michme

Hanni Münzer

Ina Müller

Ivo Pala

Susanne Oswald

Arne Rautenberg

Mike Reichenbach

Wolfgang Niedecken

Gerhard Polt

Katerina Poladjan

Till Reiners

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Helene Sommerfeld

Serdar Somuncu

Bernd Stelter

Manfred Spitzer

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Sabine Thiesler

Thees Uhlmann

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności