Wikibiopedia

Sibylle Berg

Sibylle Berg (* 2 czerwca 1962 w Weimarze) jest niemiecko-szwajcarską pisarką i dramaturgiem. Pisze powieści, eseje, krótką prozę, sztuki teatralne i słuchowiska radiowe, jest felietonistką.

Życie

Sibylle Berg urodziła się w Weimarze w 1962 r., jako córka profesora muzyki i bibliotekarki. Jej rodzina ma korzenie naddunajsko-szwabskie, dlatego dzieciństwo spędziła niekiedy w rumuńskim mieście Konstancja. Cieniem na jej dzieciństwie i młodości położyło się rozbite małżeństwo rodziców i życie w NRD, które uznała za opresyjne. W 1984 r. złożyła wniosek o wyjazd z NRD, który został rozpatrzony pozytywnie po trzech miesiącach.

Z Niemiec Zachodnich dojeżdżała do Szwajcarii, gdzie przez trzy miesiące uczyła się w Scuola Teatro Dimitrios.

Scuola Teatro Dimitri przez trzy miesiące, a następnie studiował oceanografię i nauki polityczne w Hamburgu. W 1992 r. w wypadku samochodowym doznała poważnych obrażeń twarzy, które skutkowały licznymi operacjami. W 1996 r. Berg przeprowadziła się do swojego ulubionego miasta - Zurychu w Szwajcarii. Od 2004 r. jest mężatką i czasami mieszka w swoim drugim domu, w Tel Awiwie, gdzie poznała swojego męża. W 2012 roku otrzymała obywatelstwo szwajcarskie. Na swojej stronie internetowej pisze o sobie: “Sibylle Berg zalicza się do ruchu Straight Edge i określa siebie jako osobę niebinarną”.

Praca

Autor

Pierwsza powieść Berga, Ein paar Leute suchen das Glück und lachen sich tot (Kilku ludzi szuka szczęścia i śmieje się z niego), została wydana przez Reclam-Verlag Leipzig w 1997 roku, po tym jak około 50 innych wydawców zrezygnowało z jej wydania. Książka sprzedała się w ponad stu tysiącach egzemplarzy. Berg opublikował następnie wiele powieści w różnych wydawnictwach. Ostatnio Hanser opublikowała powieści Der Mann schläft w 2009 r., Vielen Dank für das Leben w 2012 r. oraz Der Tag, als meine Frau einen Mann fand w 2015 r. W 2019 roku nakładem wydawnictwa Kiepenheuer & Witsch ukazała się powieść GRM. Brainfuck, dzięki której odniosła swój największy jak dotąd sukces bestsellerowy. W 2020 r. opublikowała książkę Nerds retten die Welt (Kujony ratują świat), również w wydawnictwie Kiepenheuer & Witsch, w której zamieściła wywiady z naukowcami i ekspertami. Wywiady te zostały przeprowadzone w trakcie przygotowań do wydania książki GRM. Brainfuck.

Berg regularnie zatrudnia aktorów i muzyków, którzy towarzyszą jej podczas podróży czytelniczych, np. w 2012 r. w przypadku książki Vielen Dank für das Leben autorstwa Katji Riemann, Matthiasa Brandta oraz muzyka i artysty Mariyi Ocher, czy w 2015 r. w przypadku Der Tag, als meine Frau einen Mann fand autorstwa Christiana Ulmena, Augusta Zirnera, Jana Böhmermanna oraz zespołu Kreidler. Do GRM. Brainfuck, Berg wystawił multimedialny spektakl z udziałem trzech aktorów.

Dramaturg

Przy premierach swoich sztuk Berg woli pracować z reżyserami przez dłuższy czas. Pierwszym z nich był Niklaus Helbling z Bochum, którego spektakl Helges Leben (2000) został zaproszony na Festiwal Teatralny w Mülheim. Następnie ukazały się Schau, da geht die Sonne unter (2003, Bochum), Das wird schon! Nie mehr lieben (2004, Bochum) i Wünsch dir was (2006, Schauspielhaus Zürich). Artyści Gabríela Friðriksdóttir, Mathilde ter Heijne, Jon Pylypchuk, Jeremias Gotthelf i Erwin Koch wzięli udział w przedstawieniu Von denen die überleben (2008) w Schauspielhaus Zurich, wnosząc swój wkład w postaci języka, obrazu i dźwięku. Ostatnim wspólnym dziełem z Niklasem Helblingiem było Nur nachts (2010) w wiedeńskim Burgtheater.

Hasko Weber wystawił Missions of Beauty (2010), Hauptsache Arbeit! (2010) oraz, wspólnie z Sibylle Berg, Angst reist mit … (2013).

Od 2013 roku Berg współpracuje z reżyserem Sebastianem Nüblingiem w Teatrze im. Maksyma Gorkiego w Berlinie. Pierwszy spektakl Es sagt mir nichts, das sogenannte Draußen (2013) został wybrany na Sztukę Roku 2014. Światowa premiera Und dann kam Mirna otrzymała nagrodę Friedricha Lufta jako “najlepszy spektakl Berlina i Poczdamu w 2015 roku”. Jej spektakl Wonderland Ave. został zaproszony na Mülheimer Theatertage 2019.

Dyrektor

W marcu 2013 r. Berg po raz pierwszy współreżyserowała światową premierę swojej sztuki Angst reist mit w Staatstheater Stuttgart (wraz z Hasko Weberem). W tym samym roku wystawiła w Haus der Berliner Festspiele całodzienną imprezę Ein Tag mit … Sibylle Berg. Światowa premiera jej sztuki How to sell a Murder House z Caroline Peters i Marcusem Kiepe odbyła się w Theater Neumarkt Zurich w październiku 2015 r.

Inne projekty

Berg jest autorką reportaży z podróży, portretów artystów i artykułów prasowych, m.in. dla Marie Claire, Allegra, Schweizer Magazin, Die Zeit, Neue Zürcher Zeitung i Die Presse. Od stycznia 2011 r. jest także felietonistką Spiegel Online, pisząc do marca 2018 r. cotygodniową kolumnę S.P.O.N. - Fragen Sie Frau Sibylle (Zapytaj panią Sibylle), która od tego czasu stała się dwutygodnikiem. Sibylle Berg jest autorką wielu tekstów piosenek dla szwajcarskiej piosenkarki Siny, a także autorką tekstów Speed dla Phillipa Boa i Voodooclub. Phillipa Boa i Voodooclub można również usłyszeć jako gości muzycznych na nagraniu Berga Sex II (1999), obok Rammstein i Element of Crime.

Od stycznia 2016 r. do grudnia 2017 r. nagrywała samodzielnie napisane teksty satyryczne do talk show ZDFneo Schulz & Böhmermann, aby przedstawić gości przed rozpoczęciem programu. Jest jedną z osób popierających Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej w dziedzinie technologii cyfrowych, która została opublikowana pod koniec listopada 2016 r.

W 2018 r. wraz z Simone Meier, Hedwig Richter, Margarete Stokowski i siedmioma innymi współpracowniczkami opracowała listę These Women Must Know, którą opublikowały w sierpniu na łamach Spiegel Online i watson.ch. W kanonie edukacyjnym znajduje się 145 kobiet i trzy grupy kobiet, podzielone na nauki ścisłe, technologię i badania, teorię i politykę, literaturę oraz sztukę. W 2020 r. Berg wystąpiła jako narratorka w nagrodzonym filmie krótkometrażowym Güzin Kar “Deine Strasse”. Praca jest dedykowana najmłodszej ofierze rasistowskiego podpalenia w Solingen (1993), Saime Genç.

Stanowisko dydaktyczne

Od 2013 roku Berg wykłada dramaturgię na Uniwersytecie Artystycznym w Zurychu.

Zaangażowanie społeczne i polityczne

Berg wielokrotnie wypowiadał się w wywiadach i na imprezach przeciwko różnym formom inwigilacji, zwłaszcza w obszarze polityki sieciowej. W 2018 r. wraz z trzema innymi osobami zorganizowała w Szwajcarii referendum, którego celem było niedopuszczenie do zmiany szwajcarskiej ustawy federalnej z 16 marca 2018 r. o części ogólnej prawa zabezpieczenia społecznego (ATSG). Zmiana ta miała na celu zapewnienie podstawy prawnej do monitorowania osób ubezpieczonych. W ten sposób osoby ubezpieczone powinny móc być monitorowane w przypadku podejrzenia o oszustwo ubezpieczeniowe. Fakultatywne referendum przeprowadzone 25 listopada 2018 r. potwierdziło tę zmianę. Szczególną cechą referendum było to, że w jego organizację nie były zaangażowane żadne większe partie ani stowarzyszenia.

Recepcja

Debiutancki film Berga Ein paar Leute suchen das Glück und lachen sich tot (Kilku ludzi szuka szczęścia i śmieje się do rozpuku) odniósł sukces, mimo mieszanych recenzji (np. Frankfurter Allgemeine Zeitung ocenił go raczej negatywnie, podczas gdy Der Spiegel jednoznacznie pozytywnie). Na podstawie powieści Stephan Bruckmeier napisał wersję sceniczną, która miała premierę w 1999 r. w Theater Rampe w Stuttgarcie, a następnie była wystawiana także na festiwalu teatralnym Stücke 2000 w Oberhausen. Muzyk Karsten Riedel z Bochum skomponował muzykę do tekstów Sibylle Berg. Daniel Schreiber opisuje postaci Berga jako “nabrzmiałe niespełnionymi tęsknotami, żyjące w przerażających związkach i wyposażone w nieodpowiednie ciała”, które Berg “przepędził przez salę gimnastyczną realnie istniejącego neoliberalizmu i sprawił, że bezlitośnie zawiodły”.Simon Hansen przypisuje dramatowi Berga styl narracyjny. Ta nowatorska forma teatru tekstu charakteryzuje się nasileniem technik epizodycznych Bertolta Brechta, a także “równorzędnym połączeniem postaci ludzkich i zwierzęcych, rozszerzeniem diegenezy w kierunku groteski oraz trudnością przetłumaczenia materiału tekstowego odpowiednio do inscenizacji w procesie semiotycznym”.

Nagrody

2000: Marburska Nagroda Literacka dla Ameryki

2006/2007: Stypendium Fundacji Landis & Gyr

2008: Nagroda Wolfganga Koeppena

2012: Nagroda Miasta Zurychu

2014: Sztuka roku według czasopisma “Theater heute” za Es sagt mir nichts, das sogenannte Draußen (Nic mi to nie mówi, tak zwany zewnatrz)

2015: Nagroda im. Friedricha Lufta za książkę And Then Came Mirna

2016: Hörspielpreis der Kriegsblinden za And Now: Świat!

2016: Nagroda Publiczności. Mülheimer Theatertage NRW za spektakl Und dann kam Mirna w Maxim Gorki Theatre w Berlinie

2016: Nagroda im. Else Lasker Schüler dla dramatopisarza

2017: Nagroda Miasta Zurychu

2019: Nagroda Literacka w Kassel za humor groteskowy

2019: Nagroda Literacka Turyngii

2019: Nagroda Kantonu Zurychu w dziedzinie literatury

2019: Szwajcarska Nagroda Książkowa dla GRM. Brainfuck

2019: Nagroda Teatralna Nestroy w kategorii Najlepszy spektakl - Nagroda Autorska dla Hass-Triptychon - Drogi wyjścia z kryzysu

2020: Grand Prix Szwajcarii w literaturze

2020: Nagroda Literacka im. Bertolta Brechta

2020: Nagroda Johanna Petera Hebla (przyznawana w maju 2021 r.)

2021: “Spektakl roku” w plebiscycie krytyków Theater heute: I pewnie świat zniknął razem ze mną

Dokumentalne

Kto się boi Sibylle Berg? (Firecrackers and Bread, 2015)

Prace

Non-fiction

Z Dietmarem Dath: Liczby to broń. Rozmowy o przyszłości z Jensem Balzerem, Mają Beckers, Thomasem Vaškiem, Larsem Weisbrodem. Matthes & Seitz, Berlin 2021, ISBN 978-3-95757-960-7.

Proza

Niektórzy ludzie szukają szczęścia i śmieją się do rozpuku. Powieść. Reclam, Leipzig 1997; Reclam, Stuttgart 2015, ISBN 978-3-15-020410-8.

Seks II. Powieść. Reclam, Leipzig 1998; Reclam, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-15-021665-1.

Ameryka. Powieść. Hoffmann i Campe, Hamburg 1999; Goldmann, Monachium 2001, ISBN 3-442-44848-4.

Złoto. Hoffmann and Campe, Hamburg 2000; powiększone wydanie papierowe: Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2002, ISBN 3-462-03098-1.

Nieprzyjemny pierwszy. Męskie historie. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2001, ISBN 3-462-03037-X.

Wszystko dobre, co się dobrze kończy. Powieść. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2004; Rowohlt Verlag, Reinbek 2005, ISBN 3-499-23858-6.

Czy już wam mówiłem… Bajka dla każdego. Ilustrowane przez Ritę Ackermann i Andro Wekua. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2006, ISBN 3-462-03735-8.

Podróż. Powieść. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2007; Rowohlt, Reinbek 2009, ISBN 978-3-499-24775-0.

Człowiek śpi. Powieść. Hanser, Monachium 2009; dtv, Monachium 2011, ISBN 978-3-423-14002-7.

Dziękuję za życie. Powieść. Hanser, Monachium 2012; dtv, Monachium 2014, ISBN 978-3-423-14341-7.

Jak ja to wszystko zniosę? Zapytaj panią Sibylle. Hanser, Monachium 2013; dtv, Monachium 2015, ISBN 978-3-423-14406-3.

Dzień, w którym moja żona znalazła sobie mężczyznę. Hanser, Monachium 2015; dtv, Monachium 2016, ISBN 978-3-423-14534-3.

Wspaniałe lata. Kiedy jeszcze jeździliśmy po świecie. Hanser, Monachium 2016, ISBN 978-3-446-25408-4.

GRM. Brainfuck. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2019, ISBN 978-3-462-05143-8.

Kujony ratują świat. Kiepenheuer & Witsch, Kolonia 2020, ISBN 3-462-05460-0.

Jako redaktor

.

“A ja myślałam, że to miłość”. Listy pożegnalne od kobiet. DVA, Monachium 2006; Goldmann, Monachium 2007, ISBN 978-3-442-15456-2.

Książka audio, czytana przez Hannelore Hoger i Sophie Rois. Audio CD, DAV, Berlin 2006, ISBN 978-3-89813-551-1.

“To wszystko”. Listy pożegnalne od mężczyzn. DVA, Monachium 2008; Goldmann, Monachium 2009, ISBN 978-3-442-15567-5.

Na Arce Jaguar jest wegetarianinem. I inne historie biblijne. Edition Chrismon, Frankfurt am Main 2015, ISBN 978-3-86921-290-6.

Zabawy

Kilka osób szuka szczęścia i śmieje się do rozpuku. Premiera: Theater Rampe w Stuttgarcie, 14 lipca 1999 r.; Reżyseria: Eva Hosemann

Helges Leben, prapremiera: Schauspielhaus Bochum, 21 października 2000; reżyseria: Niklaus Helbling

Adaptacja na potrzeby teatru muzycznego: muzyka Karola Obermüller i Mark Moebius. Premiera: Stadttheater Bielefeld, 31 maja 2009 r.; reżyserzy: Florian Lutz, Juliane Scherf

Hund, Frau, Mann (inspirowany opowiadaniem Liebe pur Yael Hedaya), premiera: Theater Rampe Stuttgart, 29 września 2001; reżyser: Stephan Bruckmeier

Herr Mautz, prapremiera: Theater Oberhausen, 9 marca 2002, reżyseria Klaus Weise (scenariusz napisany dla odtwórcy głównej roli Rolfa Mautza)

Patrzcie, słońce zachodzi, premiera: Schauspielhaus Bochum, 22 marca 2003 r.; reżyseria: Niklaus Helbling

Wszystko będzie dobrze. Nigdy więcej nie kochaj! Premiera: Schauspielhaus Bochum, 2 października 2004 r.; Reżyser: Niklaus Helbling

Pomyśl życzenie. Broadwayowski musical Frau Berg (muzyka: Markus Schönholzer), premiera: Schauspielhaus Zurich, 29 września 2006; reżyseria: Niklaus Helbling

Wydanie książkowe w: Vier Stücke (z Helges Leben, Schau, da geht die Sonne unter i Das wird schon). Reclam, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-15-020168-8.

Czy już ci mówiłem…. Bajka dla każdego, adaptacja: Andreas Erdmann, premiera: Deutsches Theater Göttingen, 2 października 2007, reżyseria: Katja Fillmann

Von denen, die überleben (wieczór czteroczęściowy; część Sibylle Berg stanowił tekst do rzeźb Jona Pylypchuka), prapremiera: Schauspielhaus Zurich, 17 września 2008 r.; reżyseria: Niklaus Helbling

Die goldenen letzten Jahre, premiera: Theater Bonn, 18 lutego 2009 r.; reżyseria: Shirin Khodadadian

Nur Nachts, prapremiera: Burgtheater Wiedeń (Kasino), 26 lutego 2010 r.; reżyseria: Niklaus Helbling

Najważniejsza jest praca! Premiera: Staatstheater Stuttgart, 20 marca 2010 r.; Reżyseria: Hasko Weber

Misja piękna, prapremiera: Staatstheater Stuttgart, 30 września 2010 r.; reżyseria: Hasko Weber

Pozwólcie się zaskoczyć! Ein Weihnachtsstück, prapremiera: Theater Bonn, 3 grudnia 2010 r.; reżyseria: Maaike van Langen

Die Damen warten, prapremiera: Theater Bonn, 15 grudnia 2012; reżyseria: Klaus Weise.

Angst reist mit, prapremiera: Staatstheater Stuttgart, 23 marca 2013; reżyseria: Hasko Weber, Sibylle Berg.

Nic mi to nie mówi, tak zwana zewnętrzna = I teraz: Die Welt!, premiera: Maxim Gorki Theater, Berlin, 23 listopada 2013 r.; reżyser: Sebastian Nübling.

Viel gut essen, reż. Frau Berg, premiera: Halle Kalk of Schauspiel Köln, 18 października 2014 r.; reżyseria: Rafael Sanchez.

Mein ziemlich seltsamer Freund Walter, premiera: Consol Theater Gelsenkirchen, 9 listopada 2014 r.; reżyseria: Andrea Kramer.

Und dann kam Mirna, premiera: Maxim Gorki Theater, Berlin, 24 września 2015 r.; reżyser: Sebastian Nübling. - Wyróżniony nagrodą Friedricha Lufta jako “najlepszy spektakl Berlina i Poczdamu w 2015 roku”.

Jak sprzedać dom mordercy. Ein getanztes Immobilienportfolio, prapremiera: Theater am Neumarkt Zurich, 8 października 2015; reżyser: Sibylle Berg.

Nach uns das All oder Das innere Team kennt keine Pause, prapremiera: Maxim Gorki Theater, Berlin, 15 września 2017; reżyser: Sebastian Nübling.

Wonderland Ave., prapremiera: Schauspiel Köln, 8 czerwca 2018; reżyseria: Ersan Mondtag.

Tryptyk nienawiści - drogi wyjścia z kryzysu, premiera: Wiener Festwochen, 24 maja 2019 r.; reżyseria: Ersan Mondtag

W ogrodzie, premiera: Theater Basel, 16 listopada 2019 r.; reżyser: Miloš Lolić

I z pewnością świat zniknął razem ze mną, premiera: Maxim Gorki Theater, Berlin, 24 października 2020 r.; reżyser: Sebastian Nübling

GRM Brainfuck (na podstawie powieści z 2019 r. o tym samym tytule) Musical. Premiera: Światowa premiera Theater der Welt, 02 lipca 2021; Reżyser: Sebastian Nübling. Montaż: Sibylle Berg.

GRM Brainfuck (na podstawie powieści o tym samym tytule wydanej w 2019 r.) Musical. Premiera: Thalia Theater, 10 września 2021 r.; Reżyser: Sebastian Nübling. Montaż: Sibylle Berg.

Słuchowiska radiowe

Sex II, słuchowisko radiowe, reżyseria Stefan Hardt z Ingą Busch i Beate Jensen (SWR). 2000

Ein paar Leute suchen das Glück und lachen sich tot, słuchowisko radiowe, reżyseria: Beate Andres. Narrated by Sophie Rois, Dagmar Sitte, Christian Berkel and others (NDR/HR), published DHV Munich 2003, ISBN 978-3-89940-157-8

Ende gut, słuchowisko radiowe, reżyseria: Claudia Johanna Leist, kompozycja: Caspar Brötzmann z autorem (WDR). 2005

Wszystko będzie dobrze. Nie mehr lieben!, słuchowisko radiowe, adaptacja: Wolfgang Stahl, reżyseria: Sven Stricker, występują: Leslie Malton, Stefanie Stappenbeck, Daniela Ziegler, Andreas Fröhlich (NDR) Radiowe słuchowisko miesiąca lipiec 2006.

Hongkong Airport 23.45, WDR 2007, 73 min. reżyser: Claudia Johanna Leist

Der Mann schläft (Człowiek śpi), w adaptacji i reżyserii Leonharda Koppelmanna, po raz pierwszy wyemitowany 12 maja 2010 r. na antenie NDR.

I teraz: Świat! Albo: Nic mi to nie mówi, tak zwana zewnętrzność. Słuchowisko radiowe, reżyseria: Stefan Kanis, z Mariną Frenk (MDR) 2015.

Und sicher ist mit mir die Welt verschwunden, słuchowisko radiowe, reżyseria: Beate Andres, (MDR) 2021.

Audiobooki

Sex II, skrócone czytanie przez autora, z muzyką Phillipa Boa, Rammstein, Element of Crime, etc. Reclam, Leipzig 1999, ISBN 3-379-00771-4.

Amerika, streszczony przekład autora, Hoffmann und Campe, Hamburg 1999, ISBN 3-455-30192-4.

Złoto, skrócone czytanie przez autora, Hoffmann und Campe, Hamburg 2000, ISBN 3-455-30211-4 (CD).

Dziękujemy za życie, streszczenie w opracowaniu Gustava Petera Wöhlera, 5 CD, 397 minut. Hörbuch Hamburg, Hamburg 2012, ISBN 978-3-89903-388-5.

GRM Brainfuck, niebeletrystyczne czytanie Lisa Hrdina i Torben Kessler, Argon Verlag, Berlin 2019, ISBN 978-3-8398-1714-8.

Literatura

Stephanie Catani, Julia Schöll (red.): Sibylle Berg. Heft 225, Edition Text und Kritik, Monachium 2020, ISBN 978-3-96707-064-4.

Simon Hansen: Sibylle Berg - Dystopia i Groteska. In: Ders.: Nach der Postdramatik. Narrativierendes Text-Theater bei Wolfram Lotz und Roland Schimmelpfennig. Bielefeld 2021, s. 238-242.

Pokrewne

Melanie Raabe

Olaf Schubert

Nino Haratischwili

Ines Geipel

Susanne Fröhlich

Hans Thiers

Corina Bomann

Katja Gloger

Florian Illies

Cay Rademacher

Gregor Sander

Ewald Arenz

Hazel Brugger

Romy Hausmann

Mely Kiyak

Tanja Kinkel

Thilo Mischke

Ulrike Renk

Jan-Uwe Rogge

Fatma Aydemir

Reinhold Andert

Maxim Biller

Sam Feuerbach

Peter Grimm

Regine Kölpin

Daniela Krien

Volker Kutscher

Harald Martenstein

Kat Menschik

Michael Roes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności