Wikibiopedia

Nino Haratischwili

Nino Haratischwili (gruzińskie ნინო ხარატიშვილი; * 8 czerwca 1983 r. w Tbilisi, Gruzińska SRR, Związek Radziecki) - gruzińsko-niemiecki reżyser teatralny, dramaturg i powieściopisarz.

Życie

Nino Haratischwili dorastała w Tbilisi, z wyjątkiem lat 1995-1997, kiedy mieszkała w Niemczech, ponieważ jej matka uciekła z nią z Gruzji przed wojną domową i znalazła pracę w wiosce niedaleko Lübbecke. W wieku 14 lat wróciła sama do Gruzji. W rodzinnym mieście uczęszczała do szkoły z rozszerzonym nauczaniem języka niemieckiego. Jako nastolatka założyła “Fliedertheater”, niemiecko-gruzińską grupę teatralną, dla której w latach 1998-2003 regularnie pisała i reżyserowała sztuki. Po ukończeniu studiów na wydziale reżyserii filmowej w Państwowej Szkole Filmowej i Teatralnej w Tbilisi, w latach 2003-2007 studiował reżyserię teatralną w Akademii Teatralnej w Hamburgu.

Jako reżyser Nino Haratischwili był odpowiedzialny za liczne światowe premiery, m.in. w Deutsches Theater Göttingen, Kampnagel Hamburg i Thalia Theater. Jej teksty dramatyczne zdobyły wiele nagród.

Za swoją debiutancką powieść Juja (2010) Haratischwili znalazła się na długiej liście do German Book Prize oraz na krótkiej liście do ZDF-aspekte Literature Prize. Jej druga powieść Mein sanfter Zwilling (2011) otrzymała nagrodę Hotlist przyznawaną przez wydawców niezależnych. W 2014 r. ukazała się trzecia powieść Nino Haratischwili Das achte Leben (Dla Brilki), za którą otrzymała stypendium “Border Crosser” Fundacji Roberta Boscha na badania w Rosji i Gruzji. W 2018 r. znalazła się na krótkiej liście do German Book Prize z powieścią Kot i generał. Dla Arte nakręciła 52-minutowy dokument telewizji NDR Georgien erzählt (Gruzja opowiada) z okazji Targów Książki we Frankfurcie - krajem goszczącym była Gruzja: Ramblings with Nino Haratischwili with director Eva Gerberding.Nino Haratischwili mieszka jako autor i reżyser w Hamburgu.

Nagrody i wyróżnienia promocyjne

2008: Nagroda autorska Heidelberg Stückemarkt (wraz z Philippem Löhle) za Liv Stein

2008: Nagroda im. Rolfa Maresa za Agonię w Teatrze Lichthof w Hamburgu

2010: Nagroda promocyjna Nagrody im. Adelberta von Chamisso

2011: Nagroda za debiut przyznana przez Buddenbrookhaus za powieść Juja

2011: Hotlist - Nagroda Książkowa Niezależnych Domów Wydawniczych za powieść Mein sanfter Zwilling (Mój delikatny bliźniak)

2011: Nagroda Promocji Literatury im. Kranichsteinera

2012: Stypendium “Border Crosser” Fundacji Roberta Boscha za powieść “Das achte Leben” (Dla Brilki)

2015: Nagroda Literacka Koła Kulturalnego Gospodarki Niemieckiej

2015: Nagroda im. Anny Seghers

2017: Nagroda Literacka im. Herthy Koenig

2017: Stypendium w ramach Nagrody Lessinga Wolnego i Hanzeatyckiego Miasta Hamburg

2018: Nagroda Literacka im. Bertolta Brechta za sztuki teatralne i powieść Das achte Leben (Dla Brilki)

2018: Nominowany (na krótkiej liście) do Niemieckiej Nagrody Książkowej za książkę Kot i generał.

2018: Nagroda Saba (Gruzja)

2019: Nagroda Pamięci Schillera

2021: Mülheimer KinderStückePreis for Löwenherzen (także Nagroda Jury Młodzieżowego)

Publikacje

Kuzynka i Bekina. Katzengraben-Presse, Berlin 2001, ISBN 3-910178-36-7.

Georgia/Liv Stein. Dwie sztuki. Verlag der Autoren, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-88661-318-2.

Juja. Powieść. Verbrecher-Verlag, Berlin 2010, ISBN 978-3-940426-48-2.

Mój delikatny bliźniak. Powieść. Frankfurter Verlagsanstalt, Frankfurt 2011, ISBN 978-3-627-00175-9.

Gniew/Wszechświat radiowy. Dwie sztuki. Verlag der Autoren, Frankfurt am Main 2011, ISBN 978-3-88661-342-7.

Ósme życie (dla Brilki). Powieść. Frankfurter Verlagsanstalt, 2014, ISBN 978-3-627-00208-4.

Kokoro. W: Manana Tandashvili: Między Wschodem a Zachodem. Sztuki teatralne z Gruzji, Theater der Zeit, Berlin 2015, s. 175ff, ISBN 978-3-95749-061-2.

Jesień Przedmiotów. Trzy sztuki. Verlag der Autoren, Frankfurt am Main 2015, ISBN 978-3-88661-373-1.

Kot i generał. Powieść. Frankfurter Verlagsanstalt, 2018, ISBN 978-3-627-00254-1.

Brak światła. Powieść. Frankfurter Verlagsanstalt, 2022, ISBN 978-3-627-00293-0.

Gra

2006: Z, premiera w reżyserii własnej w Thalia in der Gaußstraße Hamburg (z Nadine Nollau i Jacobem Weigertem)

2006: Drei Sekunden, premiera, reżyseria własna, dni warsztatowe w Burgtheater w Wiedniu

2007: Mein und dein Herz. Medeia, premiera w reżyserii własnej w Kampnagel Hamburg (z Saskią Boden, Guntherem Eckesem, Niną Saritą Müller, Lucią Perazą Rios, Oliverem Törnerem)

2007: Le petit Maitre, premiera, reż. Jette Steckel, Staatstheater Kassel

2007: Agonie, premiera w reżyserii własnej w Lichthof Theater Hamburg (z Ralphem Fellowsem, Thomasem Kleesem, Alisą Levin, Hansem Machowiakiem, Nadine Nollau, Jacobem Weigertem)

2008: Tired People in a Room, UA w reżyserii własnej w Lichthof Theater Hamburg (z Friederike Brühheim, Susanne Pollmeier, Gabrielem Rodriguezem-Silvero, Theresą Rose, Oliverem Törnerem i Renée Zalusky)

2008: SELMA, 13 premiera, reżyseria: Nina Mattenklotz

2009: Liv Stein, premiera w reżyserii własnej w Theater der Stadt Heidelberg (z Ronaldem Funke, Helene Grass, Simone Mende, Antonią Mohr, Moniką Wiedemer)

2009: Algier, premiera w reżyserii własnej w Teatrze Lichthof w Hamburgu (z Solveig Krebs, Alisą Levin, Danielą Merz, Jacobem Weigertem, Vitusem Wieserem)

2010: Le petit maître, własna reżyseria w Badische Landesbühne Bruchsal (z Evelyn Nagel, Alice Katharina Schmidt, Jörg Watolla, Mareike Dick, Markus Hennes, Caroline Elsner)

2010: ZORN, premiera, reż. Felix Rothenhauesler, DT Getynga

2010: Radio Universe, premiera w reżyserii Niny Mattenklotz w Kampnagel Hamburg (z Phillipem Engelhardtem, Yuri Englertem, Brittą Firmer, Vincentem Heppnerem, Zoe Hutmacher, Susanne Pollmeier)

2010: Rok mojego najgorszego szczęścia, premiera, własna reżyseria w Lichthof Theater Hamburg (z Nino Burduli, Lisą Grosche, Solveig Krebs, Susanne Pollmeier, Vereną Reichhardt i Anją Topf)

2011: Das Leben der Fische, premiera, reżyseria własna, DT Goettingen (z Angeliką Fornell, Andreasem Jeßlingiem, Marie-Isabel Walke, Karlem Millerem).

2014: Land der ersten Dinge, premiera 14 listopada 2014 r. w Deutsches Theater Berlin, stworzony na potrzeby projektu The Art of Ageing Europejskiej Konwencji Teatralnej, koprodukcja Słowackiego Teatru Narodowego w Bratysławie i Deutsches Theater Berlin.

Tłumaczenia

Lasha Bugadze: Ekspres Literacki. Frankfurter Verlagsgesellschaft, Frankfurt am Main 2016, ISBN 978-3-627-00223-7.

Pokrewne

Gudrun Mebs

Melanie Raabe

Ralf Schmitz

Greta Silver

Laura Malina Seiler

Kurt Krömer

Kurt Tepperwein

B. Movie

Sybil Gräfin Schönfeldt

Stefanie Stahl

Natascha Wodin

Max Annas

Susanne Fröhlich

Bastian Bielendorfer

Rotraut Susanne Berner

Corina Bomann

Katja Gloger

Florian Günther

Florian Illies

Svenja Leiber

Susanne Mierau

Natascha Ochsenknecht

Cay Rademacher

Gregor Sander

Thomas Röper

Markus Vahlefeld

Jan Weiler

Marah Woolf

Ewald Arenz

Vera F. Birkenbihl

Hazel Brugger

Mechtild Borrmann

Johannes von Buttlar

Daniel Falb

Axel Hacke

Ulrike Guérot

Dora Heldt

Romy Hausmann

Nora Imlau

Tom Hillenbrand

Mely Kiyak

Tanja Kinkel

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Paluten

Marc Raabe

Mirriam Prieß

Peter Prange

Ulrike Renk

Beate Sander

Roman Schatz

Jan-Philipp Sendker

Ingeborg Stadelmann

Klaus-Peter Wolf

Carl Amery

Eva Almstädt

Fatma Aydemir

Reinhold Andert

Sabine Asgodom

Eva Bay

Mark Benecke

Maxim Biller

Sibylle Berg

Nora Bossong

Romy Fölck

Sam Feuerbach

Susanne Fischer-Rizzi

Harald Gilbers

Martina Gercke

Theresa Hannig

Alexander Hartung

Dörte Hansen

Markus Heitz

Nils Havemann

Veit Heinichen

Bianca Iosivoni

Manuela Inusa

Petra Hülsmann

Kerstin Kempker

Carmen Korn

Gisa Klönne

Laura Kneidl

Regine Kölpin

Vincent Kliesch

Daniela Krien

Katja Kullmann

Volker Kutscher

Hera Lind

Iny Lorentz

Antonia Michaelis

Harald Martenstein

Joachim Meyerhoff

Kat Menschik

Hanni Münzer

Ina Müller

Gisa Pauly

Ivo Pala

Susanne Oswald

Arne Rautenberg

Eva von Redecker

Gerhard Polt

Katerina Poladjan

Mila Olsen

David Safier

Helene Sommerfeld

Serdar Somuncu

Nicole Staudinger

Gabriele Tergit

Sabine Thiesler

Bärbel Wardetzki

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Eva Völler

Jann Wattjes

Michael Roes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności