Wikibiopedia

Gerhard Polt

Gerhard Polt (ur. 7 maja 1942 r. w Monachium) - niemiecki artysta kabaretowy, autor, aktor telewizyjny i filmowy.

Życie

Zaledwie kilka miesięcy po urodzeniu Gerharda Polta jego matka przeniosła się z synem do katolickiego miejsca pielgrzymek Altötting w czasie II wojny światowej, aby uciec przed rosnącym zagrożeniem związanym z nalotami bombowymi na Monachium.

Jego ojciec Richard, prawnik i major w czasie wojny, spędził część lat wojennych w Wiedniu. Po powrocie ojca z niewoli wojennej do Monachium, w 1951 r. rodzina zamieszkała we wspólnym domu w mieście. W 1957 r. Polt ponownie przeniósł się z matką z Monachium na Amalienstraße w Maxvorstadt. Tej ulicy poświęcił po latach swoje pierwsze słuchowisko radiowe Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau.

Po maturze studiował nauki polityczne w Wyższej Szkole Politycznej w Monachium i historię na Uniwersytecie w Monachium, a następnie skandynawistykę i starożytną germanistykę w latach 1962-1968 w Göteborgu. Polt mówi płynnie po szwedzku i wystąpił z programem estradowym w języku szwedzkim m.in. przed królem Karolem XVI Gustafem.

Po powrocie do Monachium Polt pracował jako tłumacz, nauczyciel i tłumacz ustny. Obecnie Polt mieszka w Neuhaus (gmina Schliersee). Od 1971 r. jest żonaty, ma jednego syna.

Polt rozpoczął swoją karierę od słuchowiska radiowego wyprodukowanego przez Hessischer Rundfunk, Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau. W filmie wcielił się w role ponad 30 różnych osób, które zostają wygnane ze swoich rodzinnych stron, z monachijskiej ulicy Amalienstrasse, w wyniku przebudowy miasta. Polt po raz pierwszy wystąpił na scenie w 1975 r. w programie kabaretowym Kleine Nachtrevue w monachijskim Kleine Freiheit. Następnie odniósł wielkie sukcesy z publicznością na monachijskiej Kammerspiele (m.in. Diridari i Tschurangrati), którą realizował z reżyserem Hannsem Christianem Müllerem i w której brali udział m.in. Dieter Hildebrandt, Otto Grünmandl i Gisela Schneeberger.

Polt stał się znany szerszej publiczności dzięki dwunastoczęściowemu serialowi skeczowemu Fast wia im richtigen Leben. Jego partnerką w tych programach, wyprodukowanych przez Bayerischer Rundfunk i wyemitowanych po raz pierwszy w 1979 r., była Gisela Schneeberger. Następnie (również we współpracy z Hannsem-Christianem Müllerem) powstały filmy kinowe, takie jak Kehraus, Man spricht deutsh i Germanikus.

W 1979 roku rękopis Polta do programu “Einwürfe aus der Kulisse” został skrócony przez redaktorów ZDF o kilka krytycznych fragmentów dotyczących Friedricha Zimmermanna (“Old Schwurhand”). Polt odwdzięczył się rok później podczas ceremonii wręczenia Niemieckiej Nagrody Kabaretowej, która była transmitowana przez ZDF. Ponieważ ponownie zabroniono mu wspominać o Zimmermannie, nie wygłosił przemówienia w czasie wyznaczonym mu jako laureatowi. Zamiast tego, przerywając krótkimi pauzami, najwyraźniej zabijał minuty, mówiąc na przykład o tym, że nic nie mówi (“I sag ja nix, gell?” - “Cóż, nic ze mnie nie wyciągniesz… i bin ja net bled”) i zasugerował, że w przeciwnym razie może wejść w spór prawny z “działem prawnym”, na który nie może sobie pozwolić finansowo; odnosząc się do biegnącej po scenie klepsydry, wielokrotnie wskazywał też na obrazę swojego rzekomego dziesięciominutowego wystąpienia lub czasu scenicznego. czasu scenicznego i zalecił m.in., aby telewidzowie zwracali uwagę na czas, na wypadek gdyby nadawano tylko fragment - np. tylko osiem minut - jego czasu scenicznego, a tym samym brakowało (wyciętej) części; w rzeczywistości Polt opuścił scenę po około ośmiu minutach. Również w 1980 roku pojawił się jako gość w pierwszym odcinku programu Scheibenwischer, w którym ponownie nawiązał do sporu z ZDF. Wypowiadał się na temat satyry w telewizji i cytował wypowiedź dyrektora programowego, który powiedział, że “satyra nie powinna odzwierciedlać rzeczywistości w sposób przesadny”. W swoich rolach Polt często gra ciasno myślącego i mało refleksyjnego obywatela, który wygłasza swoje opinie z wielką rzeczowością. Lubi też posługiwać się pewnymi frazesami: nietolerancja Niemców (“tolerancja nie jest pojęciem niemieckim”), niemiecka ksenofobia (“Azjata nie brudzi”). Polt wiele razy występował na scenie razem z zespołem Biermösl Blosn. W 1990 roku współpracował z Biermösl Blosn przy nagrywaniu albumu Toten Hosen Auf dem Kreuzzug ins Glück. Pod koniec 2005 r. odbył tournée po różnych teatrach i operach z zespołami Toten Hosen i Biermösl Blosn, wykonując program Abvent pod dyrekcją Hannsa Christiana Müllera.

Z okazji jego 70. urodzin w Literaturhaus München od 2 marca do 15 lipca 2012 r. prezentowana była wystawa zatytułowana Braucht’s des? - Gerhard Polt zum 70sten (kurator: Sandra Wiest).

Od 2016 roku Polt jest zaangażowany w założenie “Domu Humoru” w Monachium w zabytkowym budynku na terenie dawnej zagrody dla bydła.

Nagrody

1975: nagroda miasta Monachium za promocję kultury

1980: Niemiecka Nagroda Kabaretowa w kategorii kabaret

1980: Nagroda im. Ernsta Hoferichtera

1981: Medal Ludwiga Thomy przyznany przez miasto Monachium

1981: Nagroda im. Adolfa Grimme’a (brąz) za Fast wia im richtigen Leben (wraz z Hannsem Christianem Müllerem i Giselą Schneeberger)

1983: Nagroda im. Adolfa Grimme’a w wysokości srebra za Scheibenwischer (wraz z Dieterem Hildebrandtem i Giselą Schneeberger)

1984: Niemiecka Nagroda Aktorska

1984: Niemiecka Nagroda Filmowa za scenariusz filmu Kehraus, wspólnie z Hannsem Christianem Müllerem i Carlo Fedierem

1984: Nagroda im. Ernsta Lubitscha za film Kehraus

1989: Złoty Gong za Fast wia im richtigen Leben wraz z Giselą Schneeberger i Hannsem Christianem Müllerem

1992: Morenhovener Lupe

1995: Ybbs fun bird

1997: Szwajcarska Nagroda Kabaretowa Cornichon

2000: Ełk w Getyndze za całokształt twórczości

2001: Nagroda Jeana Paula w uznaniu za twórczość literacką

2002: Nagroda literacka im. Heimito von Doderera

2002: Prix Pantheon - nagroda specjalna Reif & Bekloppt (Dojrzały i szalony)

2004: Nagroda Friedestroma

2005: Odsłonięcie gwiazdy kabaretu Mainz Walk of Fame przed Izbą Gmin w Moguncji przez kanclerza federalnego Gerharda Schrödera

2005: Arosa Schneestern, Nagroda Publiczności na Festiwalu Humoru w Arosa

2006: Nagroda Literacka w Kassel za humor groteskowy

2007: Wielka Nagroda Karola Valentina

2007: Nagroda Kultury Górnej Bawarii

2007: Nagroda honorowa w konkursie “Spadkobiercy Tegtmeiera”.

2008: Laureat Bawarskiej Nagrody Poetyckiej

2009: Nagroda im. Ernsta Tollera

2010: Złota Berta, Nagroda Publiczności Dni Kultury Eifel

2010: Bawarska Nagroda Kabaretowa (nagroda honorowa)

2012: Arosa Humour Filler, Nagroda Jury Festiwalu Humoru w Arosa

2012: Bawarska Nagroda Kulturalna (nagroda specjalna)

2016: Unterföhringer Mohr (brąz)

2017: Bawarska Nagroda Telewizyjna, Nagroda Honorowa Ministra-Prezydenta Bawarii

2017: Złota Berta, Nagroda Publiczności Dni Kultury Eifel, z Braćmi Studnia, 2. miejsce.

2019: Salzburg Bull - Honorowy Byk za całokształt twórczości

2019: Honorowa Nagroda Miasta Monachium w dziedzinie kultury

2020: Nagroda Markgräfler Gutedel

2021: Bawarski Order Zasługi

Prace

Dyskografia

Posortowane według roku produkcji lub pierwszego wydania.

Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau (słuchowisko) - CD (1976)

Der Erwin I - CD (1977)

D’ Anni hat g’gesagt … - CD (1979)

Hawaje Leberkäsa - CD (1981)

Kehraus (słuchowisko radiowe) - podwójna płyta CD (1981/1999)

Prawie jak prawdziwe życie - CD (1981)

i.A. Deutelmoser - CD (1985)

Freibank Bayern, z zespołem Biermösl Blosn - CD (1987, nowa wersja 2007)

Kinderdämmerung - CD (1996)

Klasyka - CD (1997)

Lokalizacja Niemcy - CD (1997)

Rafael Schmitz the Pommfritz - CD (1997)

Atak na Geistesmensch - CD (1998)

Gerhard Polt czyta opowiadania łobuzerskie - CD (1998)

A kto płaci? - CD (2000)

Abfent, Abfent …! - CD (2001)

Cały świat i w ogóle, z Otto Grünmandlem - CD (2002)

Nieznany Valentin, z Giselą Schneeberger i Biermösl Blosn - CD (2002)

Kabarettgeschichte(n) - 2 CD (zawiera słuchowisko Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau, 1981, oraz portret Gerharda Polta autorstwa Inge Kurtz, 2002)

Kinderdämmerung - nowe wydanie - CD (2003)

Gerhard Polt - Gerhard Polt - DVD (2003)

Stage Box, najlepsze numery - 3 płyty CD + 1 płyta DVD (2004)

Gerhard Polt - Gerhard Polt 2 - DVD (2004)

Gerhard Polt - Prawie jak prawdziwe życie - 5 DVD (2005)

Hundskrüppel - Apprenticeship of an Evildoer - CD (10/2005)

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - Bavaria Open - DVD (02/2006)

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - Tschurangrati - DVD (04/2006)

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - Obatzt is / Crème Bavaroise - DVD (04/2006)

Geht in Ordnung - anyway - ja mei, z Eckhardem Henscheidem - CD (2006)

Ludzka maciora - CD (12/2006)

Dziedzictwo Stoibera - CD (09/2007)

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - wykonanie otwarte - DVD (04/2008)

Apokalipsy - CD (11/2008)

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - Anniversary - CD (10/2009)

Fröhliche Frohheit - świąteczna płyta CD+DVD (10/2010) wraz z dziećmi ze studni

Gerhard Polt, Biermösl Blosn - Respect: 30 lat Gerharda Polta i Biermösl Blosn - DVD (11/2011)

Gerhard Polt & Ardhi Engl - 2 CD (11/2013) i DVD (11/2013)

Da fahrma nimmer hin - 2 CD (07/2015)

A scheene Leich - CD (10/2015) z rodzeństwem Wellów

Kto to jest my - 2 płyty CD (12/2017)

Kasperl i król przepiórek - 2 płyty CD (12/2017)

Schee war’s - CD (09/2018)

Gerhard Polt i Bracia Studnia 40 lat - CD i winyl (09/2020), JKP

Filmografia

1979-1987: Fast wia im richtigen Leben (serial TV)

1980: Rosi i wielkie miasto

1982: Monaco Franze (telewizja)

1983: Nasi sąsiedzi, Bałtowie (serial telewizyjny)

1983: Kehraus

1983: Burmistrz Moskwy

1987: Człowiek mówi językiem obcym (Man spricht deutsh)

1991: Kelner!

2003: “Poltrait” - Gerhard Polt? Jeden z wielkich niemieckiej sceny kulturalnej. Portret filmowy z Gerhardem Poltem i o Gerhardzie Polcie, autor: Ute Casper

2004: Tschurangrati (nagranie na żywo z 1993 roku)

2004: Germanicus

2012: “Der Herr Polt” - Sind Sie’s oder sind Sie’s nicht?, portret filmowy z Gerhardem Poltem i o Gerhardzie Polcie, autorstwa Ernsta Eisenbichlera we współpracy z Johannesem Roßteuscherem, z okazji jego 70. urodzin.

2013: Und Äktschn!

2022: Wujek - Jastrząb

Pisma

ÖHA und hinterher heißts dann mit der Dankbarkeit, …. with Hanns Christian Müller, Brehm, Feldafing 1979, ISBN 3-921763-64-9

Prawie jak prawdziwe życie, tom 1, z Hannsem Christianem Müllerem, Friedlem Brehmem, Feldafing 1982

Fast wia im richtigen Leben, tom 2, z Hannsem Christianem Müllerem, Brehm, Feldafing 1983, ISBN 3-921763-81-9

Da schau her, z Hannsem Christianem Müllerem, Haffmans, 1984

Egzotyka, z Hannsem Christianem Müllerem, Haffmans, 1985

Auf geht’s zur Wies’n - das Münchner Oktoberfest, z Hannsem Christianem Müllerem oraz fotografiami Thomasa Klingera i Giosanny Crivelli. Wydawnictwo Thiemig, Monachium 1985 r. ISBN 3-521-04168-9

Ja, mei, z Hannsem Christianem Müllerem, Haffmans, 1987

Ludożercy i inne przysmaki. Haffmans, 1997

Rafael Schmitz der Pommfritz, z ilustracjami Michaela Sowy, Kein & Aber, Zurych 1999

Dziś zamknięte z powodu śmierci. Kein & Aber, Zurych 2001

Circus Maximus. Dzieła zebrane. Kein & Aber, Zurych 2002 r. Uaktualnione nowe wydanie 2015, ISBN 978-3-0369-5935-1

Nigdy tam nie pojedziemy. Wrażenia z wakacji. Kein & Aber, 2003

W cieniu gęsi. Kein & Aber, 2003

Mocne kawałki (książka kucharska, wspólnie z Lotharem Eiermannem). Swiridoff, 2003

Pies kaleka. Kein & Aber, 2004, ISBN 978-3-0369-5923-8

Manege frei! Monologi i dialogi (Reclam, z Hannsem Christianem Müllerem, 2007), ISBN 978-3-1501-8349-6

Torba drelichowa. Z ilustracjami Reinera Zimnika. Kein & Aber, Zurych 2008, 120 s.

Öha! Kleine Wiesn- und Heimatkunde, z ilustracjami Volkera Kriegela. Kein & Aber, Zurych 2011, ISBN 978-3-0369-5620-6.

Gerhard Polt; Herlinde Koelbl (eds.): Gerhard Polt Bibliothek. Dzieła w 10 tomach, z dołączoną książką. Kein & Aber, Zurych 2012, ISBN 978-3-0369-5630-5 (wydanie z okazji 70-lecia).

Dramat dla dzieci, historia. Kein & Aber, Zurych 2013, ISBN 978-3-0369-5904-7

Der große Polt, Ein Konversationslexikon. Red.: Claudia Pichler. Kein & Aber, Zurych 2017, ISBN 978-3-0369-5763-0.

Zabawy

Egzotyka (Hanns Christian Müller, Gerhard Polt). Residenztheater Monachium, 1985

Tschurangrati (Hanns Christian Müller, Gerhard Polt, Hans Well). Spektakl wystawiony po raz pierwszy 2 maja 1993 r. w Schauspielhaus w ramach Münchner Kammerspiele.

Obatzt to - Crème Bavaroise (Gerhard Polt i Biermösl Blosn). Światowa premiera w kwietniu 2002 roku w Teatrze Cuvilliés w Monachium.

Offener Vollzug - Ein Staatsschauspiel (Gerhard Polt i Biermösl Blosn). Światowa premiera 28 kwietnia 2006 r. w monachijskim Residenztheater

Ekzem Homo (Gerhard Polt and the Well Brothers). Światowa premiera 7 lutego 2015 r. w Schauspielhaus w ramach Münchner Kammerspiele.

Słuchowiska radiowe

Als wenn man ein Dachs wär’ in seinem Bau (z Jürgenem Geersem, Hessischer Rundfunk, 1976).

Literatura

Gerd Holzheimer: Polt. Biografia. LangenMüller, Monachium 2012, ISBN 978-3-7844-3287-8.

Hermann J. Huber: Langen Müller’s Schauspielerlexikon der Gegenwart. Niemcy. Austria. Szwajcaria. Albert Langen - Georg Müller Verlag GmbH, Monachium - Wiedeń 1986, ISBN 3-7844-2058-3, s. 767.

Claudia Pichler: Fremdheit bei Gerhard Polt, praca doktorska LMU Monachium 2017, wydana własnym sumptem 2017, ISBN 978-3-00-057675-1.

C. Bernd Sucher (red.): Theaterlexikon. Autorzy, reżyserzy, aktorzy, dramaturgowie, scenografowie, krytycy. Christine Dössel i Marietta Piekenbrock przy współpracy Jean-Claude’a Kunera i C. Bernd Sucher. 2. edycja. Deutscher Taschenbuch-Verlag, Monachium 1999, ISBN 3-423-03322-3, s. 546.

Pokrewne

Bülent Ceylan

Jürgen B. Hausmann

Gudrun Mebs

Dieter Nuhr

Johannes Oerding

Hagen Rether

Melanie Raabe

Ralf Schmitz

Greta Silver

Torsten Sträter

Uwe Steimle

Kurt Krömer

Simon Pearce

Nino Haratischwili

Aurelio Savina

Kurt Tepperwein

Bodo Wartke

Konstantin Wecker

Jürgen von der Lippe

Gerburg Jahnke

B. Movie

Nico Santos

Natascha Wodin

Max Annas

Monika Gruber

Hans Thiers

Bastian Bielendorfer

Rotraut Susanne Berner

Corina Bomann

Harry G

Florian Günther

Sven Heuchert

Thorsten Havener

Florian Illies

Svenja Leiber

Georg Magirius

Natascha Ochsenknecht

Cay Rademacher

Gregor Sander

Thomas Röper

Markus Vahlefeld

Wolfgang Trepper

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Marah Woolf

Ewald Arenz

Tillmann Bendikowski

Vera F. Birkenbihl

Josef Braml

Mechtild Borrmann

Johannes von Buttlar

Olli Dittrich

Daniel Falb

Axel Hacke

Dora Heldt

Andreas Izquierdo

Claus Holm

Tom Hillenbrand

Marc-Uwe Kling

Mely Kiyak

Tanja Kinkel

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Reinhard Mey

Thilo Mischke

Michl Müller

Paluten

Andreas Rebers

Marc Raabe

Peter Prange

Ulrike Renk

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Hans Söllner

Jan-Philipp Sendker

Chris Tall

Carl Amery

Eva Almstädt

Fatma Aydemir

Reinhold Andert

Mark Benecke

Maxim Biller

Nora Bossong

Fidus

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Martina Gercke

Max Fuchs

Tom Gerhardt

Christian Habekost

Imre Grimm

Peter Grimm

Rainald Grebe

Theresa Hannig

Alexander Hartung

Dörte Hansen

Markus Heitz

Nils Havemann

Veit Heinichen

Bianca Iosivoni

Manuela Inusa

Petra Hülsmann

Thomas Hohensee

Kerstin Kempker

Carmen Korn

Gisa Klönne

Krischan Koch

Laura Kneidl

Regine Kölpin

Vincent Kliesch

Daniela Krien

Volker Kutscher

Hera Lind

Iny Lorentz

Jochen Malmsheimer

Antonia Michaelis

Harald Martenstein

Joachim Meyerhoff

Kat Menschik

Michael Mittermeier

Rolf Miller

Stefan Merath

Hanni Münzer

Ina Müller

Ivo Pala

Susanne Oswald

Arne Rautenberg

Mike Reichenbach

Sven Ratzke

Katerina Poladjan

Till Reiners

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Helene Sommerfeld

Serdar Somuncu

Manfred Spitzer

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Sabine Thiesler

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności