Wikibiopedia

Willmar Schwabe

Carl Emil Willmar Schwabe (* 15 czerwca 1839 w Auerbach/Vogtl.; † 8 stycznia 1917 w Lipsku) był farmaceutą, autorem książek i założycielem firmy, który szczególnie aktywnie działał na polu homeopatii.

Życie i praca

Willmar Schwabe, syn aptekarza, odbył praktykę aptekarską w Dreźnie, następnie w latach 1861-1863 studiował na Uniwersytecie Lipskim, a w 1863 r. uzyskał tytuł doktora farmacji. W trakcie studiów zapoznał się z naukami Samuela Hahnemanna i stał się przekonanym zwolennikiem homeopatii. W latach 1863-1865 Schwabe był administratorem poradni homopatycznej zjednoczonych aptek w Lipsku “Homöopathische Central-Apotheke Täschner & Co.”, która została założona w 1849 roku podczas sporu o poradnie.

W 1865 r. został mianowany miejskim lekarzem okręgowym w Lipsku i w tym samym roku złożył wniosek o zezwolenie na otwarcie własnej firmy homeopatycznej, na co zezwoliła mu rada miejska. I tak w 1866 roku (według innych źródeł 1865), w wieku 26 lat, założył Homöopathische Central-Officin Dr. Willmar Schwabe, w którym produkowano homoopatyczne nalewki macierzyste, będące podstawą późniejszych leków. Były one dostarczane do innych aptek i za granicę. W tym samym czasie założył własne wydawnictwo literatury homeopatycznej z prasą drukarską. Ta oficjalnie zatwierdzona “hurtownia i import produktów homeopatycznych” dała później początek dzisiejszej firmie Dr. Willmar Schwabe GmbH & Co. KG i Niemiecki Związek Homeopatii.

Po kilku sporach Schwabe uzyskał 17 lutego 1871 r. pozwolenie na otwarcie apteki homeopatycznej w dawnej Centralhalle An der Pleiße 3 b (dziś Dittrichring / róg Gottschedstraße), w której wydawano również leki pacjentom: Homöopathische Central-Apotheke zum Samuel Hahnemann. W 1878 r. udało mu się nabyć “Homöopathische Central-Apotheke” przy Thomaskirchhof 12, gdzie przez dwa lata pracował jako administrator, eliminując w ten sposób jedyną konkurencję w Lipsku. Od tej pory działała pod nazwą Homöopathische Central-Apotheke Dr. Willmar Schwabe. W 1882 r. firma przeniosła się na ulicę Querstraße 5, gdzie pozostała do 1926 r., kiedy to przeniosła się do nowej fabryki przy Bahnhofstraße w Paunsdorfie (od 1928 r. Breitingstraße 54).

Schwabe szybko uzyskał niemal nieograniczony monopol. W 1891 r. powstały dwa pierwsze oddziały krajowe, a w 1895 r. pierwszy oddział zagraniczny (Amsterdam). W 1900 roku na całym świecie istniało 50 oddziałów, w 1913 roku około 750, a w 1926 roku ponad 2500. Jakość leków sprzedawanych przez firmę Schwabe przyczyniła się do jej sukcesu. Schwabe był entuzjastą homeopatii, a jej staranna i sumienna produkcja była bliska jego sercu. Do sukcesu przyczyniły się także jego przedsięwzięcia wydawnicze, gdyż w swoim wydawnictwie publikował także fachową literaturę medyczną. W 1872 r. ukazało się jego autorskie standardowe dzieło Pharmacopoea Homoeopathica Polyglottica, które po burzliwych dyskusjach zostało przyjęte przez Centralne Stowarzyszenie Lekarzy Homopatycznych jako obowiązująca farmakopea, a w 1934 r. zostało oficjalnie uznane za Niemiecką Farmakopeę Homoeopatyczną. Ponadto Schwabe opublikował ponad 200 innych prac, w tym szóste wydanie Organonu, autorytatywnego podstawowego dzieła homeopatii, pod redakcją Richarda Haehla, oraz Historię homeopatii Rudolfa Tischnera. Ponadto istniały książki specjalistyczne i literatura poradnikowa, a także czasopisma, w tym Allgemeine Homöopathische Zeitung z lat 1910-1939. Oferował aptekom stowarzyszeń amatorów homoopatii specjalne ceny i wspierał ich wieczory wykładowe.

Schwabe był współzałożycielem, a w latach 1892-1904 także przewodniczącym Wspólnej Lokalnej Kasy Chorych dla Lipska i okolic. Ulica, przy której w 1925 r. otwarto nowo wybudowany budynek administracyjny miejscowej kasy chorych, otrzymała jego imię 15 sierpnia 1925 r. dla upamiętnienia “pioniera ubezpieczeń społecznych dla niemieckiej siły roboczej”. Ponadto w 1871 r. Schwabe założył w Lipsku prywatną poliklinikę, w której leczono chorych ambulatoryjnie i kształcono lekarzy homeopatów.

Ponadto w 1889 r. kupił dwa folwarki (Gleesberg koło Schneebergu i Förstel koło Langenbergu), a w 1896 r. uzdrowisko Augustusbad koło Radebergu, aby udostępnić je jako domy rekonwalescencyjne, początkowo bezpłatnie, a w 1904 r. połączyć je w fundację Dr. Willmar Schwabesche Heimstätten-Stiftung i przekazać lokalnej kasie chorych w Lipsku.

W 1870 r. Schwabe ożenił się z Luise Eder, młodszą o jedenaście lat córką swojego dawnego drezdeńskiego instruktora. W 1879 r. Schwabe kupił dużą działkę przy Kohlgartenstraße w niezależnej wówczas gminie Reudnitz koło Lipska. Tutaj wybudował okazałą rezydencję rodzinną. Do willi, która stoi do dziś, od północy przylegał duży ogród w stylu parkowym ze stawem, dużą fontanną, kortem tenisowym i innymi ogrodami. Duża część tego terenu to obecnie publiczny Elsapark. Na północno-zachodniej granicy terenu, przy ulicy Konstantinstrasse, w latach 1887-1891 wybudował sześć pięciopiętrowych kamienic. Schwabe angażował się również w wiele działań poza swoją firmą. Już w latach 70. XIX w. był członkiem rady miejskiej Lipska. W latach 80. XIX w. był członkiem rady miejskiej w rodzinnym mieście Reudnitz, a od 1890 do 1895 r. nieopłacanym radnym w Lipsku.

Po krótkiej chorobie Willmar Schwabe zmarł 8 stycznia 1917 r. w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu New Johannis w Lipsku u boku swojej żony. Po zamknięciu Nowego Cmentarza w Johannis, grób przeniesiono na Stary Cmentarz w Johannis.

Wyróżnienia i nagrody

Kommerzienrat

Radca Prywatny

Saksoński Order Albrechta I. Klasa

Pruski Order Korony III klasy

Przedsiębiorstwo po 1945 r.

Po przeniesieniu firmy do zachodniej części Niemiec w 1946 r. (do Karlsruhe-Durlach), przedsiębiorstwo w Lipsku zostało znacjonalizowane w 1948 r., w 1952 r. przekształcone w VEB Homöopharm - Dr. Willmar Schwabe, a w 1957 r. w VEB Leipziger Arzneimittelwerk (LAW).

W 1970 r. firma została włączona do VEB Kombinat Arzneimittelwerke Dresden, a od 1978 r. Leipziger Arzneimittelwerk stał się prawnie niezależnym Kombinatem.

Po zmianach politycznych firma przy Elisabeth-Schumacher-Straße (dawniej Breitingstraße) w Paunsdorfie została w 1990 r. przekształcona w Leipziger Arzneimittelwerk GmbH, która w 1992 r. została przejęta przez Grupę Wyeth. W 2000 r. firma Riemser Arzneimittel AG przejęła Leipziger Arzneimittelwerk, a w 2013 r. została sprzedana Grupie Prange. Od tego czasu zakład działa pod nazwą L-A-W Services GmbH, Leipziger Arzneimittelwerk i oferuje usługi jako producent kontraktowy w zakresie produkcji, napełniania, pakowania i analizy kontraktowej maści, kremów, past, żeli i zawiesin wodnych.W dawnej Centralnej Aptece Homeopatycznej przy Thomaskirchhof, która została zamknięta 31 grudnia 1996 r., mieści się obecnie Saksońskie Muzeum Farmacji w Lipsku, otwarte 17 lipca 1999 r. z inicjatywy Saksońskiego Stowarzyszenia Farmaceutów, wraz z restauracją w historycznych wnętrzach apteki.

Grupa firm skupionych wokół firmy Dr. Willmar Schwabe GmbH & Co z siedzibą w Karlsruhe. KG jest nadal własnością rodziny Schwabe i jest przez nią zarządzana, obecnie już w piątym pokoleniu. Fundacja Heimstätten została również zachowana przez jego spadkobierców jako Schwabesche Heimstätten-Betriebsgesellschaft. W 2001 r. udało się ponownie przejąć posiadłość Gleesberg i utworzyć tam dom opieki dla osób starszych.

Wzmianka w literaturze pięknej

W 1881 roku w swojej opowieści podróżniczej Durch Wüste und Harem (Przez pustynię i harem), która w 1895 roku została przemianowana na Durch die Wüste (Przez pustynię), Karl May, popularny w XX wieku autor powieści przygodowych, opisuje, jak jako jego alter ego Kara Ben Nemsi “natknął się w Kairze na wypełnioną do połowy aptekę homeopatyczną Willmara Schwabego”. Opisuje, jak mając “małe pudełko Aconitu, Siarki, Pulsatilli i wszystkich środków, które można mieć w aptece o stu numerach”, z powodzeniem stosował “pięć ziaren trzydziestej potencji tu i tam na nieznajomych lub znajomych” i w ten sposób zyskał reputację skutecznego lekarza.

Prace

Pharmacopoea homoeopathica polyglotta. Schwabe, Leipzig 1872 (kopia cyfrowa)

Pharmacopoea homoeopathica polyglotta. Schwabe, wyd. 2, Lipsk 1880 (kopia cyfrowa)

Deutsches homöopathisches Arzneibuch : Spis i opis leków homeopatycznych wraz z receptami na ich przygotowanie, badanie i określanie wartości. Schwabe, wyd. 3, Lipsk 1906 (Digitalisat)

Deutsches homöopathisches Arzneibuch : Spis i opis leków homeopatycznych wraz z receptami na ich przygotowanie, badanie i określanie wartości. Schwabe, wyd. 4, Lipsk 1908 Wydanie cyfrowe Biblioteki Uniwersyteckiej i Państwowej w Düsseldorfie

Homöopathisches Arzneibuch : Spis leków homoopatycznych wraz z instrukcją ich przygotowania, testowania i wyceny. Schwabe, 2. niemieckie wydanie Pharmacopoea homoeopathica polyglotta, Leipzig 1929 Wydanie cyfrowe Biblioteki Uniwersyteckiej i Państwowej w Düsseldorfie.

Literatura

Eckhard Hansen, Florian Tennstedt (red.) i in: Biographisches Lexikon zur Geschichte der deutschen Sozialpolitik 1871 bis 1945. vol. 1: Sozialpolitiker im Deutschen Kaiserreich 1871 bis 1918. Kassel University Press, Kassel 2010, ISBN 978-3-86219-038-6, s. 146 f. (Online, PDF; 2,2 MB).

Christian Heermann: Nowe aspekty i otwarte pytania w biografii Karla Maya. W: Jahrbuch der Karl-May-Gesellschaft 1990, Hamburg 1990, s. 132-146 (online; Karl May wymienił produkty Willmara Schwabe w niektórych swoich pracach).

Volker Jäger: Im Dienste der Gesundheit. O historii firmy Willmar Schwabe. W: Medycyna, społeczeństwo i historia. Vol. 10 (2001), s. 171-188.

Miasto Karlsruhe (red.): Nazwy ulic w Karlsruhe (= Karlsruher Beiträge. Nr 7). Karlsruhe 1994, ISBN 3-7650-0407-3 (online).

Gina Klank, Gernot Griebsch: Lexikon Leipziger Straßennamen. Leipzig 1995, ISBN 3-930433-09-5 (źródło danych o urodzeniach i zgonach).

Michał Michalak: Das homöopathische Arzneimittel. Od początków do produkcji przemysłowej (= Heidelberger Schriften zur Pharmazie- und Naturwissenschaftsgeschichte. Vol. 5). Stuttgart 1991, ISBN 3-8047-1174-X (praca doktorska, Uniwersytet w Heidelbergu, 1990).

Holm-Dietmar Schwarz: Schwabe, Willmar. W: Nowa Biografia Niemiecka (NDB). Vol. 23, Duncker & Humblot, Berlin 2007, ISBN 978-3-428-11204-3, s. 778 i nast. (Digitalisat).

Pokrewne

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności