Wikibiopedia

Sven Heuchert

Sven Heuchert (* 10 czerwca 1977 r. w Troisdorfie) - niemiecki pisarz i muzyk.

Życie

Heuchert dorastał w Siegburg-Stallberg. Po ukończeniu szkoły, w 1994 r. rozpoczął naukę zawodu rzemieślnika i wstąpił do klubu bokserskiego. W wieku 19 lat przeniósł się do Kolonii, ale obecnie mieszka ponownie w Siegburgu. Pierwsze opowiadanie “Zinn 40” Heuchert napisał jeszcze w szkole, a następnie wielokrotnie publikował w czasopismach literackich (m.in. “Abwärts!”, “Drecksack”, “Parsimonie”, “Krachkultur”, “Trashpool”). W 2015 r. ukazał się tom opowiadań Asche, który doczekał się szerokich i bardzo pozytywnych recenzji, m.in. w programie Frahlingen, prowadzonym przez Marion Brasch. Rok później ukazało się opowiadanie, które zostało wydane wyłącznie w formie audiobooka: Punchdrunk, mówione przez Helmuta Kraussa. Jego pierwsza powieść, Dunkels Gesetz, wydana w 2017 r. przez Ullstein Verlag, otrzymała liczne pozytywne recenzje, także w mediach międzynarodowych. Der Spiegel wybrał Dunkels Gesetz jako jedną z najważniejszych książek sezonu 2017, a Goethe-Institut na swoim blogu Rosinenpicker uznał Dunkels Gesetz za jedną z najważniejszych niemieckojęzycznych powieści kryminalnych 2017 r. W tym samym roku Heuchert opublikował Das Licht wird anbleiben w serii Gonzo Verlag w Moguncji. W 2018 roku Heuchert opublikował w wydawnictwie Bernstein Verlag tom Rausch wspólnie z laureatem nagrody Bachmanna Peterem Wawerzinkiem. Zawarte w nim teksty dotyczą głównie tematyki spożywania alkoholu, abstynencji i stanów upojenia.

Wiosną 2019 roku nakładem Bernstein-Verlag ukazał się również zbiór opowiadań Könige von Nichts. W swojej recenzji w Stuttgarter Zeitung Hans Jörg Wangner mówi o “mistrzowskim zbiorze opowiadań”: “Na dobrych 110 stronach Heuchert zawarł 14 miniatur, opowiadań o rzadko spotykanej zwięzłości i precyzji. W swojej redukcji do tego, co absolutnie konieczne, proza Heucherta rzeczywiście przypomina poezję. Ale nie ma nic lirycznie romantycznego w jego obserwacjach, najlepiej ze środowiska zwykłych ludzi - w Ameryce nazwaliby to “white trash”.” W odpowiedzi na porównanie z Jörgiem Fauserem Wolfgang Pichler w swojej recenzji dla Bonner General-Anzeiger pisze, że Heuchert “opisuje swoje postacie, sceny i wydarzenia bez ogródek, ale nie tak brutalnie mikroskopijnie jak Fauser, nie tak blisko fizycznego i psychicznego rozkładu bohaterów. Nie ma tu społecznego voyeuryzmu w stylu Złotej rękawicy, nie ma też z pewnością społecznego romantyzmu dla drżących z pożądania wykształconych obywateli, nie ma fascynacji złem, która jest dziś tak nużąco wszechobecna”. Harald Gesterkamp w recenzji dla Bonner Schnüss zauważył, że “Heuchert w ogóle nie sprawia wrażenia naukowca; na próżno szukać w jego tekstach refleksji. Zamiast tego tworzy gęstość opisów, co nie udaje się wielu autorom”. Autora charakteryzuje również “jego precyzyjny i zwięzły język, który czasami jest tak mocny, że całe historie są opowiedziane w dwóch linijkach”. Od sierpnia do listopada 2019 roku Heuchert zorganizował warsztaty pisarskie z więźniami i dla więźniów w więzieniu Siegburg. Napisane i zredagowane w tym czasie teksty zostały zaprezentowane podczas “Tygodnia Kultury Więziennej” w sali widzeń zakładu karnego w ramach publicznego czytania. Na łamach Kölner Stadt-Anzeiger redaktor Andreas Helfer stwierdził, że teksty stworzone przez więźniów, funkcjonariuszy i autorów były “imponujące”. Paul Kieras podsumował w “Bonn General-Anzeiger”, że “lektura i wystawa dają poruszający wgląd w życie duszy więźniów”. Projekt ma zostać powtórzony w 2020 roku.

W lutym 2019 r. założył Zinnbooks, niezależne wydawnictwo publikujące głównie autorów, których twórczość odbiega od głównego nurtu i którzy w Niemczech są jeszcze nieznani lub już zapomniani. Pierwszymi publikacjami były tomiki poezji Miłość jest starożytną chorobą autorstwa niemiecko-południowoafrykańskiego reżysera M.A. Littlera oraz Ostatnie słowa, kolaż transkrypcji nagrań audio, niedokończonych fragmentów tekstów i niepublikowanych oryginałów autorstwa laureata nagrody Pulitzera z Ameryki Północnej Franza Wrighta, który dyktował je do urządzenia nagrywającego na krótko przed śmiercią. Last Words to pierwsza praca Wrighta przetłumaczona na język niemiecki. W wyborze i tłumaczeniu pomogła Wrightowi wdowa po nim, Elizabeth Oelkers. Poszczególne wydania są limitowane do stu egzemplarzy i numerowane ręcznie.

W sierpniu 2020 r. nakładem wydawnictwa Ullstein Verlag ukazała się druga powieść Heucherta Alte Erde. W swojej recenzji dla magazynu “Book” dziennikarka Sonja Hartl napisała, że “ton Svena Heucherta jest niepowtarzalny w literaturze niemieckojęzycznej”: “Skąpy, chropowaty i zamglony, przypomina wczesny poranek na ściernisku”. Idealnie pasuje do fabuły Alte Erde” - powiedział. Felix Krause potwierdził w swojej recenzji poradnika dla Bremen Zwei w Radio Bremen, że Sven Heuchert wie, jak “stworzyć naprawdę opresyjne napięcie bez uciekania się do tanich efektów”. Bardzo stonowany i niezwykle precyzyjny w tonie, tworzy okrutną rzeczywistość, która po prostu do niego pasuje: Kawa rozpuszczalna i fałszywe obietnice, pióropusze alkoholu i zraniona męskość”. Jeśli “Daniel Woodrell pisze jakby z rewolweru - jak z podziwem powiedziała kiedyś E. Annie Proulx o amerykańskim mistrzu country noir - to Sven Heuchert robi to jakby z trzech luf”, zaczyna swoją recenzję w St. Gallener Tagblatt pisarz i krytyk literacki Peter Henning. Niemieckie prowincje różnią się od Ozarks, ale są podobnie zaludnione, jak pokazuje to druga, pełna rozmachu powieść Heucherta. W ten sposób wściekła braterska opowieść Heucherta, momentami przypominająca Kaina i Abla, a momentami “Poza Rajem” Steinbecka, obiera swój mroczny, krwawy kurs.” W swojej recenzji dla magazynu Buchkultur Maria Leitner wydała następujący werdykt na temat Starej Ziemi: “Mroczna, bezlitosna, trzymająca w napięciu”. “W zwięzłym, intensywnym języku Sven Heuchert tworzy obrazy samotnych ludzi, jakby odtwarzał tableau Edwarda Hoppera”. Co więcej, autor nie daje czytelnikowi moralnego kompasu dla myśli bohaterów. Zaczyna się to już w cytatach, które je poprzedzają. Kleiner Glanz, trzeci tom opowiadań Heucherta, ukazał się w grudniu 2020 roku nakładem berlińskiego niezależnego wydawnictwa duotincta. W tym samym czasie wydawnictwo Wortpersonal z Sankt Augustin opublikowało audiobook zawierający dwa teksty “Am Engk vun de wieße Ling” i “Dahin, wo es weh tut”, czytane przez Martina Kautza. Książka audio jest dostępna do bezpłatnego odsłuchu na wszystkich znanych portalach.

Heuchert grał na gitarze w zespole God’s Garage, który nagrał swój debiutancki album Straight outta Zollstock w Gottesweg Studios w Kolonii, a także wystąpił na festiwalu c/o pop. Zespół występował jako lokalny zespół otwierający koncerty międzynarodowych wykonawców, takich jak Rock n Roll Soldiers, a także kilkakrotnie występował z legendą gitary Adamem Bombą. Po rozpadzie God’s Garage założył Stolex, zespół czerpiący inspiracje głównie z hard rocka lat 80. Wydał swój debiutancki album Demoliendo Hoteles w wytwórni Bellaphon - Bacillus. Zespół rozwiązał się w 2015 r. z powodu braku motywacji. Drugi album, zatytułowany Ni mas, ni menos, który został nagrany w większości na żywo latem 2014 roku i który nie mógł zostać wydany przez wytwórnię z powodu powrotu głównego wokalisty Sebastiana Mahle do rodzinnego Peru po zakończeniu nagrań, jest dostępny na stronie Bandcamp. W 2019 r. wraz z Leonardem Kuhnenem, byłym wokalistą God’s Garage, założył zespół All the sea will tell, który stylistycznie jest zorientowany na alternatywne country, Americana i folk. Po pierwszych nagraniach demo w lecie 2020 roku, zarejestrowanych w starej, pustej pralni w Kolonii, po udanej kampanii crowdfundingowej w planach jest nagranie pierwszego oficjalnego albumu zatytułowanego Small town ghosts.

Prace

Popioły. 15 opowiadań, Bernstein-Verlag, Bonn 2015, ISBN 978-3-945426-13-5.

Punchdrunk. Książka audio, Wortpersonal, St. Augustin 2016, ISBN 978-3-945273-07-4.

Ciemne prawo. Powieść, Ullstein, Berlin 2017, ISBN 978-3-550-08178-1.

Das Licht wird anbleiben, wiersze, Gonzo Verlag, Mainz 2017, ISBN 978-3-944564-31-9.

Lakier do włosów, Tęcza i Facet przy automacie. W: Chlada/Götterwind, Lemmy - a tribute, Trikont-Duisburg/Dialog-Edition, Duisburg-Istanbul 2017, ISBN 978-3-945634-19-6.

Rausch. Bernstein-Verlag, Bonn 2018, ISBN 978-3-945426-31-9 (z Peterem Wawerzinkiem i dwoma wierszami M.A. Littlera).

Black Eight. Opowiadania, Literatur-Quickie Verlag, Hamburg 2017, ISBN 978-3-945453-37-7.

Czy nigdy nie widziałeś, żeby coś umarło? W: Krachkultura. Issue 19, Munich 2018, ISBN 978-3-931924-14-0.

Królowie niczego. Stories, Bernstein Verlag, Bonn 2019, ISBN 978-3-945426-39-5.

Stara Ziemia. Powieść, Ullstein, Berlin 2020, ISBN 978-3-550-05075-6.

Little Shine. Stories, Duotincta Verlag, Berlin 2020, ISBN 978-3-946086-62-8.

Am Engk vun de wieße Ling, książka audio, Wortpersonal, St. Augustin 2021, ISBN 978-3-945273-08-1.

Nagrody

Nagroda za debiut kryminalny “Wdowiec” 2018

Lista bestsellerów kryminalnych we wrześniu 2017 r., 5. miejsce

Lista bestsellerów kryminalnych w październiku 2017 r., 4 miejsce

Finalista w konkursie Bad Godesberger Literaturwettbewerb 2018, organizowanym przez Parkbuchhandlung, Bonn Bad-Godesberg

Pokrewne

Ralf Schmitz

Torsten Sträter

Kurt Tepperwein

Bodo Wartke

B. Movie

Hans Thiers

Bastian Bielendorfer

Florian Günther

Thorsten Havener

Georg Magirius

Gregor Sander

Markus Vahlefeld

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Ewald Arenz

Tillmann Bendikowski

Josef Braml

Johannes von Buttlar

Daniel Falb

Axel Hacke

Marc-Uwe Kling

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Thilo Mischke

Paluten

Marc Raabe

Peter Prange

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Jan-Philipp Sendker

Reinhold Andert

Maxim Biller

Fidus

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Max Fuchs

Peter Grimm

Rainald Grebe

Alexander Hartung

Nils Havemann

Veit Heinichen

Thomas Hohensee

Krischan Koch

Vincent Kliesch

Volker Kutscher

Jochen Malmsheimer

Joachim Meyerhoff

Stefan Merath

Ivo Pala

Arne Rautenberg

Sven Ratzke

Gerhard Polt

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności