Wikibiopedia

Thilo Mischke

Thilo Mischke (* 4 marca 1981 r. w Berlinie Wschodnim) - niemiecki dziennikarz, autor i prezenter telewizyjny.

Kariera

Po ukończeniu szkoły średniej Mischke studiował japonistykę i kulturoznawstwo na Uniwersytecie Humboldta. W 2003 r. jego pierwszy tekst ukazał się w magazynie społecznym “Dummy”. W latach 2004-2006 odbył staż w nieistniejącym już czasopiśmie o grach wideo GEE. W latach 2005 i 2006 otrzymał nagrodę ALEX przyznawaną przez Gildię Autorów Gier za reportaże Planspiel Ost - Videospiele in der DDR oraz Lauschangriff - Blinde Videospieler.

Następnie założył agencję tekstową “plusquamperfekt - textproduktion”, a nieco później agencję filmową “partizipzwei - bewegtbildproduktion” i pracował jako niezależny redaktor dla dpa-Themendienst, magazynu lifestylowego VICE, Prinz, GQ, Playboy, NEON, Penthouse, Cosmopolitan, Musikexpress i Die Zeit. Od października 2007 r. był zastępcą redaktora naczelnego Sony Magazine. Od kwietnia 2011 r. do grudnia 2011 r. pisał comiesięczną rubrykę o seksie dla działu Niemcy magazynu Prinz. Od września 2011 r. do sierpnia 2013 r. był autorem pakietów dla Bild am Sonntag, a we wrześniu 2013 r. przeszedł do magazynu Stern jako reporter. W październiku 2016 r. przeszedł do magazynu Focus jako reporter. Od stycznia 2012 r. do sierpnia 2016 r. Thilo Mischke pisał comiesięczną kolumnę w GQ zatytułowaną Zone 30, a od stycznia 2014 r. pisze również comiesięczną kolumnę w magazynie dla kobiet Jolie. Ponadto od marca 2016 r. w magazynie dla klientów Deutsche Bahn mobil pojawia się rubryka, w której Mischke opisuje spotkania z innymi podróżującymi pociągami.

W 2010 r. opublikował książkę In 80 Frauen um die Welt. Tłem pracy było założenie się z przyjaciółmi, że podczas podróży dookoła świata prześpią się z 80 kobietami. Książka została przetłumaczona na język holenderski i węgierski. W 2011 roku, wspólnie z Dietlind Tornieporth, opublikował książkę Wir intim, a w 2013 roku przedstawił książkę Die Frau fürs Leben braucht keinen großen Busen.

W lipcu 2012 r. na antenie ProSieben został wyemitowany film dokumentalny Unter fremden Decken - Auf der Suche nach dem besten Sex der Welt z udziałem Thilo Mischke i Pauli Lambert. W listopadzie 2013 r. na antenie ProSieben wyemitowano sequel Unter fremden Decken 2 - Auf der Suche nach dem besten Sex der Welt. Był także współproducentem obu spektakli.

Od lipca 2013 r. do czerwca 2014 r. Mischke był gospodarzem talk show Heiß & Fettig! na antenie ZDFneo. W 2013 r. wraz z Caroline Korneli kilkakrotnie prowadził audycję radiową Lateline.

We wrześniu 2014 r. wziął udział w eksperymencie szklanego domu w Essen wraz z ekipą programu telewizyjnego ProSieben “Galileo”. Tam przez tydzień można było obserwować, jak śpi, je i surfuje dzień i noc. Od 2016 r. Mischke produkuje i prowadzi serię dokumentalną Uncovered w ProSieben.28 września 2020 r. ProSieben wyemitowało film dokumentalny Rechts. Niemiecki. Radikal. dla którego Mischke prowadził badania przez 18 miesięcy. Dokument obejrzało 1,33 mln osób w grupie wiekowej 14-49 lat, co czyni go rekordzistą tego wieczoru. Mischke rzuca światło na prawicową scenę w Niemczech i przeprowadza wywiady ze zwolennikami i członkami ruchów prawicowych. W wyniku zwolnienia partia Alternatywa dla Niemiec odwołuje swojego rzecznika Christiana Lütha, który już wcześniej został zwolniony z funkcji kierowniczych. Dokument pokazuje potajemnie nagraną rozmowę YouTubera z Lüth.

Inne

Dziadek Mischke został deportowany do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen w 1936 roku. Wcześniej wyemigrował do Holandii.

Mischke, podobnie jak jego dziadek, jest członkiem SPD.

Książki

W 80 kobiet dookoła świata. Riva, Monachium 2010, ISBN 978-3-86883-052-1.

z Dietlind Tornieporth: We, Intimately. Książka o seksie. Heyne, Monachium 2011, ISBN 978-3-453-63006-2.

Kobieta na całe życie nie potrzebuje dużych piersi. Knaur, Monachium 2013, ISBN 978-3-426-78517-1.

Huh! Islandczycy, elfy i ja. W drodze, w bajecznym kraju. Ullstein, Berlin 2017, ISBN 978-3-86493-052-2.

Everything Must Go - Notes from the Wheel of the World, 1 marca 2022, ISBN 978-3-426-27872-7.

Utwory telewizyjne (wybór)

2012: Unter fremden Decken - W poszukiwaniu najlepszego seksu na świecie (ProSieben)

2013: Berlinale Randale (Tele 5)

2013: Unter fremden Decken 2 - Trwają poszukiwania najlepszego seksu na świecie (ProSieben)

2013-2014: Gorące i tłuste! (ZDFneo)

2014: Obserwujemy cię (ProSieben)

2014: Quickies (Sixx)

od 2016 r.: Uncovered (ProSieben)

2019: ProSieben Spezial - Niemcy na froncie ISIS (ProSieben)

2020: ProSieben Spezial - Rechts. Niemiecki. Radykalne. (ProSieben)

2021: Dziedzictwo dżihadu: Co zrobić z niemieckimi terrorystami z IS? (ProSieben)

Nagrody i nominacje

2005: I nagroda Gildii Autorów Gier za reportaż Planspiel: Ost, opublikowany w Gee-Magazin (numer 09/2004)

2006: I nagroda Spiele-Autoren-Zunft za reportaż Lauschangriff, opublikowany w Gee-Magazin (numer 09/2005)

2012: BCP-Award 2012 - CP Excellence za reportaż Alarm auf dem Ponyhof, opublikowany w Nissan-Magazin (numer 04/2011)

2017: DAFF - Niemiecka Akademia Telewizyjna, nominacja w kategorii dziennikarstwo telewizyjne za film Uncovered - Thilo Mischke and the Power of Violence

2018: Niemiecka Nagroda Telewizyjna, nominacja w kategorii “najlepsza rozrywka informacyjna” za film Uncovered

2019: Niemiecka Nagroda Telewizyjna, nominacja w kategorii “najlepsza rozrywka informacyjna” za Uncovered

2020: Bawarska Nagroda Telewizyjna 2020 za reportaż ProSieben Niemcy na froncie ISIS w kategorii Informacje

2021: Nagroda Niemieckiej Akademii Telewizyjnej w kategorii dziennikarstwo telewizyjne za “ProSieben Spezial-Rechts. Niemiecki. Radykalne”

Pokrewne

Guido Maria Kretschmer

Peter Max

Dieter Nuhr

Johannes Oerding

Melanie Raabe

Ralf Schmitz

Olaf Schubert

Torsten Sträter

Uwe Steimle

Anne Will

Ben Zucker

Bruno Zimmer

Kaya Yanar

Simon Pearce

Gerald Hüther

Kurt Tepperwein

B. Movie

Sybil Gräfin Schönfeldt

Ines Geipel

Susanne Fröhlich

Hans Thiers

Enissa Amani

Bastian Bielendorfer

Corina Bomann

Katja Gloger

Florian Günther

Maxi Gstettenbauer

Sven Heuchert

Thorsten Havener

Florian Illies

Bernd Jäger

Georg Magirius

Cay Rademacher

Tim Raue

Gregor Sander

Markus Vahlefeld

Jan Weiler

Dietmar Wischmeyer

Ewald Arenz

Tillmann Bendikowski

Josef Braml

Johannes von Buttlar

Daniel Falb

Axel Hacke

Romy Hausmann

Claus Holm

Tom Hillenbrand

Marc-Uwe Kling

Mely Kiyak

Günter Krieger

Torben Kuhlmann

Felix Lobrecht

Reinhard Mey

Paluten

Marc Raabe

Peter Prange

Urban Priol

Jan-Uwe Rogge

Roman Schatz

Jan-Philipp Sendker

Slowtide

Fatma Aydemir

Jack Barsky

Reinhold Andert

Sabine Asgodom

Maxim Biller

Sibylle Berg

Bernhard Brink

Fidus

Sam Feuerbach

Harald Gilbers

Max Fuchs

Imre Grimm

Peter Grimm

Rainald Grebe

Alexander Hartung

Dörte Hansen

Nils Havemann

Veit Heinichen

Manuela Inusa

Thomas Hohensee

Carmen Korn

Gisa Klönne

Krischan Koch

Vincent Kliesch

Daniela Krien

Katja Kullmann

Volker Kutscher

Harald Lesch

Hera Lind

Jochen Malmsheimer

Carl Mertens

Harald Martenstein

Joachim Meyerhoff

Kat Menschik

Stefan Merath

Stephan Michme

Ina Müller

Ivo Pala

Arne Rautenberg

Gerhard Polt

Bodo Schäfer

David Safier

Martin Schneider

Otto Scharmer

Otto Schmuck

Dirk Trost

Helge Timmerberg

Jörg Mühle

Senthuran Varatharajah

Jann Wattjes

Martin Wehrle

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności