Wikibiopedia

Thomas Höpker

Thomas Höpker (ur. 10 czerwca 1936 r. w Monachium) - niemiecki fotograf i reżyser filmów dokumentalnych; od 1976 r. mieszka w Nowym Jorku. Höpker został pełnoprawnym członkiem agencji Magnum Photos w 1989 r., a w latach 2003-2007 był jej prezesem.

Życie

Pierwsze eksperymenty z kamerą płytkową Höpker przeprowadził w wieku 14 lat. Po okresie szkolnym, który rozpoczął się w Monachium i przez Stuttgart doprowadził go do matury w gimnazjum Kirchenpauer w Hamburgu, studiował historię sztuki i archeologię w Monachium oraz na Uniwersytecie w Getyndze w latach 1956-1959. W tych latach dwukrotnie zdobył nagrody w konkursie Jugend fotografiert na targach Photokina, a w 1958 r. wziął również udział w Deutsche Bilderschau na tych targach fotograficznych.

Od 1959 roku Höpker regularnie pracował dla czasopism i roczników, ale brał też udział w długoterminowych projektach fotograficznych, które nagłaśniały nowe możliwości fotografii i koncentrowały się na włączeniu młodych ludzi i ich zakresu widzenia w pojawienie się medium fotografii.

Po zdobyciu rozgłosu dzięki publikacjom w czasopismach twen i Kristall, w 1964 r. Henri Nannen i Rolf Gillhausen zatrudnili go jako fotoreportera w ilustrowanym magazynie Stern.

Jego fotoreportaże zaprowadziły go na wszystkie kontynenty; od 1971 r. kręcił również filmy i pracował jako operator. W 1974 r. wraz z żoną, dziennikarką Evą Windmöller, wyjechał do Berlina Wschodniego, gdzie został akredytowany jako fotograf. Razem pracowali tam przez trzy lata, dając Zachodowi obraz życia w drugiej części Niemiec.

W 1976 r. wraz z żoną wyjechał do Nowego Jorku, gdzie kontynuował pracę w firmie Stern. Jako dyrektor artystyczny brał udział w próbie stworzenia przez wydawcę amerykańskiej edycji nowo powstałego magazynu reportażowego GEO. Pod koniec lat 80. na dwa lata został dyrektorem artystycznym w firmie Stern w Hamburgu, ale w 1989 r. powrócił do Nowego Jorku, gdzie mieszka do dziś.

W 1989 r. Höpker został pierwszym niemieckim fotografem, który stał się pełnoprawnym członkiem najbardziej prestiżowej na świecie agencji Magnum Photos. W 1992 r. został jej wiceprezesem, a od 2003 r. do stycznia 2007 r. był jej prezesem. Nadal jest aktywny zawodowo, w latach 2005/2006 kręcił filmy dokumentalne w Ameryce Południowej dla SWR i arte.

W 2002 r. zmarła jego żona Eva Windmöller, a obecnie jest żonaty z filmowcem Christine Kruchen.

Höpker jest bardzo zadowolony z kursu fotoreportażu w Hanowerze. Na odbywającym się co dwa lata Festiwalu Młodych Fotoreporterów Lumix prowadzi program jako moderator. Thomas Hoepker również wypowiedział się na temat Lumix Festival for Young Photojournalism: “Kto właściwie wymyślił legendę, że fotoreportaż jest martwy?” - zapytał - “Tutaj, na wszystkich ścianach, jest on żywy - może nawet lepszy niż kiedykolwiek.”

Praca

Wizualny język fotoreportażu Höpkera charakteryzuje humanizm, który dziś bardziej znany jest jako “fotografia zaangażowana”. Często pracując w światowych slumsach, nie przejmował się uderzającymi przejawami biedy, wojny i głodu. Jego znakiem rozpoznawczym są subtelne obrazy bez eksponowania osób na nich przedstawionych. Dla Höpkera, podobnie jak dla wszystkich członków Magnum, fotografia jest także humanitarną bronią w walce o sprawiedliwszy świat. Zakres jego działań rozciąga się od reportaży ze stacji dla trędowatych, przez nieludzką musztrę rekrutów, na przykładzie USA, po niemal ironiczne obrazy polityki i wyższych sfer.

Ponadto Höpker często fotografował niezapomniane portrety miast podczas swoich podróży, przede wszystkim Nowego Jorku, ale także Kilonii, Wiednia i Rzymu, a także tak zróżnicowanych pod względem krajobrazowym i społecznym krajów jak Finlandia, Irlandia czy amerykański stan Nowy Meksyk.

Mimo że Thomas Höpker zawsze uważał się za fotografa pracującego na zlecenie, wiele jego zdjęć jest prezentowanych na wystawach dzięki ich artystycznej jakości i gęstej ekspresji obrazowej. Fotografie zachowują trwałą jakość nawet po kilkudziesięciu latach, mimo że były produkowane dla magazynów codziennych lub tygodniowych w minionych dekadach. Podkreśla to częściowo ponadczasową aktualność wielu jego zdjęć i fotoreportaży.

Swój subtelny styl zademonstrował na słynnej fotografii Widok z Williamsburga na Manhattan, 11 września 2001 r., przedstawiającej ataki terrorystyczne w Nowym Jorku z 11 września 2001 r. Mimo że odmówiono mu możliwości “zbliżenia się do akcji”, udało mu się stworzyć surrealistyczny obraz grozy. Na tle panoramy Manhattanu, wśród rozświetlonych słońcem cyprysów na nabrzeżu Williamsburga, czatują młodzi ludzie pozornie nietknięci katastrofą, podczas gdy w tle pozorną sielankę radykalnie neguje słup dymu z zawalonych wież World Trade Center. Obraz Höpkera skutecznie konfrontuje pozornie beztroską bezradność z katastrofą. W rzeczywistości jednak, jak wynika z ich własnych wypowiedzi, osoby przedstawione na zdjęciu nie były ani nieświadome, ani zaniepokojone, lecz intensywnie dyskutowały o wydarzeniach, czego jednak nie wyraża migawkowe zdjęcie.Höpker interesuje się dziś przede wszystkim kontynentem południowoamerykańskim, którego krajom i ludziom poświęcił uwagę w ostatnich latach.

ArticleRügen: A w lecie do Binz. W: Geo-Magazin. Hamburg 1980,4, s. 34-54. Fotografie towarzyszące historyczno-informacyjnemu sprawozdaniu Rolfa Schneidera. ISSN 0342-8311

Wystawy (wybór)

2020: Thomas Hoepker w Greifswaldzie, Galeria STP, Greifswald, 2 października - 14 listopada 2020 r.

2017: The Photographed Distance. Fotografowie w drodze (1880-2015). Wystawa zbiorowa, Berlinische Galerie, Berlin

2016: Thomas Hoepker: Ameryka. Niemieckie Muzeum Fotografii, Lipsk

2015: Eliott Erwitt & Thomas Hoepker. Kolvenburg, Billerbeck

2012: Zeitsprung - Fotografie Thomasa Hoepkera. Dom Historii, Bonn

2011: Über Leben - Fotografie Thomasa Hoepkera i Daniela Biskupa. Niemieckie Muzeum Historyczne, Berlin.

2009: WestLicht, Wiedeń

2008: Thomas Hoepker: Fotografie 1955-2008, Galeria Ludwiga Schloss Oberhausen

2007: Fotografie 1955-2005, Museum für Kunst und Gewerbe Hamburg

2006: Fotografie z lat 1955-2005, Muzeum Miejskie w Monachium

1994: Majowie. Galeria Sztuki w Kolonii

1965: Museum für Kunst und Gewerbe Hamburg

Bibliografia

Thomas Höpker, Rolf Winter: yatun papa, Ojciec Indian. Franckh’sche Verlagshandlung, Stuttgart 1963.

Thomas Höpker, Eva Windmöller: Życie w NRD. Gruner und Jahr, Hamburg 1976.

Thomas Höpker, Günter Kunert: Mury Berlina. Zdjęcia z zaginionego miasta. Hanser, Monachium, Wiedeń 1976, ISBN 3-446-12276-1.

Heinz Mack: Wyprawa do sztucznych ogrodów. Hamburg 1977 - (Rzeźby w ekstremalnych krajobrazach).

Thomas Höpker, Rolf Winter: Widoki: Fotografie z lat 1960-1985, wyd. Braus, Heidelberg 1985, ISBN 3-921524-77-6.

Thomas Höpker, Eva Windmöller: Nowojorczycy: 50 niezwykłych portretów fotograficznych i tekstowych. Ed. Stemmle, Schaffhausen 1987, ISBN 3-7231-0365-0.

Thomas Höpker, Freddy Langer: Land of Enchantment: Santa Fe, Nowy Meksyk. Ellert und Richter, Hamburg 1991, ISBN 3-89234-288-1.

Powrót Majów: Gwatemala - opowieść o przetrwaniu. Stockport 1998.

Thomas Höpker, Ulrich Pohlmann: Thomas Höpker 1955-2005, Schirmer + Mosel, Monachium 2005, ISBN 3-8296-0219-7 (katalog wystawy, 272 str., 195 częściowo kolorowych tablic, retrospektywa. Klisze fotograficzne, retrospektywa pięćdziesięciu lat fotografii reportażowej).

Thomas Hoepker: DDR Ansichten - Widoki znikniętego kraju. Hatje/Cantz Verlag, Ostfildern 2011, ISBN 978-3-7757-2813-3.

Günter Kunert: Kalejdoskop berliński. Zapisy. Fotografie autorstwa Thomasa Hoepkera. Thomas Reche Publishing House, Neumarkt 2011, ISBN 978-3-929566-97-0.

Thomas Hoepker: New York. teNeues Verlag, Kempen 2013, ISBN 978-3-8327-9712-6.o HöpkerWielcy fotografowie. Thomas Hoepker. Christian-Verlag, Monachium 1985, ISBN 3-88472-103-8. (63 str., tylko ilustracje, niektóre kolorowe).

Filmografia

Telewizyjne filmy dokumentalne1971: Żydzi w Ameryce

1973: Wioska Arabati - (Etiopia)

1998: Śmierć na polu kukurydzy. - (Gwatemala) - Reżyserzy: Christine Kruchen, Thomas Höpker.

2000: Wyspa Robinsona Crusoe

2003: Wyspa Wielkanocna

2005: Icy Splendour - o zagrożonych lodowcach Patagonii. - Reżyseria: Christine Kruchen, Thomas Höpker.Dokument o HöpkerzeChronik z kamerą. Thomas Hoepker albo sensacja codzienności. - Produkcja: SWR 1989.

Wielcy reporterzy. (Odcinek 2). - Produkcja: SWR 1990.

Naoczni świadkowie: Thomas Höpker, Robert Lebeck, Stefan Moses. Scenariusz i reżyseria: Thomas Schadt, produkcja: BR, arte.

Nagrody

1956-1958 Dwie nagrody w konkursie Jugend photographiert

1967: Nagroda Word Press Photo za wiadomości ogólne

1976: Nagroda World Press Photo za sztukę i rozrywkę

2014: Leica Hall of Fame

Pokrewne

Dieter Nuhr

Bettina Flitner

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności