Wikibiopedia

Michaela May

Michaela May (* 18 marca 1952 r. jako Gertraud Elisabeth Berta Franziska Mittermayr w Monachium) - niemiecka aktorka i narratorka audiobooków i słuchowisk radiowych.

Przełom w jej karierze nastąpił w 1974 r., gdy zagrała rolę Susi Hillermeier w serialu telewizyjnym Münchner Geschichten. Dalszą sławę zdobyła w latach 70. dzięki reklamom kart płatniczych Eurocheque, a w latach 2001-2009 jako nadinspektor Jo “Josephine” Obermaier w serialu kryminalnym Polizeiruf 110. Od 1964 r. wystąpiła w ponad 145 produkcjach filmowych i telewizyjnych.

Życie

Pochodzenie i wykształcenie

Gertraud Elisabeth Berta Franziska Mittermayr urodziła się w marcu 1952 r. jako córka dyrektora szkoły w Monachium, gdzie również dorastała. Od siódmego roku życia brała lekcje baletu, a w wieku dziesięciu lat występowała już na scenie w balecie dla dzieci. Po ukończeniu szkoły średniej kształciła się na przedszkolankę, a jednocześnie pobierała lekcje aktorstwa u Ilse Hofmann de Boer.

Film i telewizja

Jeszcze jako Gertraud Mittermayr po raz pierwszy stanęła przed kamerą w 1964 roku jako Franziska Freytag w serialu kryminalnym Komisarz Freytag. W 1965 roku zadebiutowała na ekranie w dramacie Gézy von Radványi Chata wuja Toma, a pod kierunkiem Wernera Jacobsa wcieliła się w rolę Klary Sesemann, frankfurterki z niepełnosprawnością ruchową, w filmie dla dzieci Heidi. W 1967 r., za radą swojej agencji, wystąpiła pod pseudonimem Michaela May w filmie Flucht ohne Ausweg. Michaela” to imię, które sama wybrała i polubiła, a “May” to składnik jej nazwiska cywilnego. W tym samym roku wystąpiła w serialu telewizyjnym jako tancerka.

Dzięki roli Susi Hillermeier w dziewięcioodcinkowym serialu telewizyjnym Helmuta Dietla Münchner Geschichten, w 1974 r. May stała się popularną aktorką serialową u boku Günthera Marii Halmera. Stała się również znana widzom telewizyjnym dzięki reklamom kart Eurocheque, które pojawiły się około 1975 r., a w których jej nazwisko można było znaleźć na ponadwymiarowych kartach czekowych we wszystkich urzędach pocztowych i oddziałach banków. W latach 2001-2009, u boku Edgara Selge, May grała pewną siebie i kochającą dom szefową detektyw Jo “Josephine” Obermaier w odcinkach serialu kryminalnego ARD Polizeiruf 110, produkowanego przez BR. Za tę rolę, wraz z kolegą aktorem Selge, została w 2004 r. mianowana honorowym komisarzem bawarskiej policji. W 2006 r. otrzymała Złotą Nagrodę im. Adolfa Grimmego za rolę w odcinku Der scharlachrote Engel. May wystąpiła również w wielu filmach kinowych i telewizyjnych. W tragikomedii Familienfest Larsa Kraumego, która weszła na ekrany niemieckich kin w październiku 2015 roku, wcieliła się w rolę drugiej żony upartego pianisty Hannesa Westhoffa, granego przez Günthera Marię Halmera, z którym wspólnie przebiła się w Münchner Geschichten w 1974 roku. Maria von Heland obsadziła ją w podobnej roli w 2019 roku w swojej produkcji telewizyjnej So einfach stirbt man nicht u boku Michaela Gwisdka.

Teatr

W 1970 r. May zadebiutowała na scenie w Komödie am Kurfürstendamm w Berlinie. W 1972 roku wystąpiła tam w sztuce Eine Handvoll Brennnesseln w reżyserii Sauvajona. W Monachium wystąpiła m.in. w thrillerze psychologicznym Gaslicht w Komödie im Bayerischen Hof. W 2022 r. występowała na scenie Komödie im Bayerischen Hof w przedstawieniu Der Sittich.

Udział w przemówieniach

Oprócz pracy w teatrze, filmie i telewizji, May nagrała wiele audiobooków i słuchowisk radiowych. W 2009 r. ukazał się audiobook Weihnachtsgeschichten erzählt von Michaela May. Plätzchen backen und zuhören, w której recytuje wiersze i anegdoty Joachima Ringelnatza, Charlotte Link, Selmy Lagerlöf, Heinricha Bölla, Herberta Rosendorfera i Oscara Wilde’a.

Zaangażowanie społeczne

Od 1990 r. May jest aniołem stróżem i ambasadorem chorych na mukowiscydozę. W 2014 r. została honorowym członkiem organizacji pacjentów Mukoviszidose e. V..

Od kilku lat wspiera organizację Welthungerhilfe, m.in. odwiedzając projekty pomocowe w Indiach w 2010 r. i na Madagaskarze w 2016 r.

Od 2019 r. May wraz ze swoim kolegą aktorem Elmarem Wepperem jest patronem organizacji non-profit Retla e. V., która zajmuje się pomocą seniorom. Angażuje się tam w kampanię “Telefoniczny Anioł” przeciwko samotności osób starszych w kryzysie w Coronie.

Prywatne

Michaela May wyszła za mąż w 1980 r. za prawnika Jacka Schiffera, z którym ma dwie córki - Alexandrę Schiffer (* 1982) i Lilian Schiffer (* 1988), które również są aktorkami. Od 2006 r. jest w drugim związku małżeńskim z reżyserem Berndem Schadewaldem. Para mieszka w Monachium.

Teatrografia (wybór)

1972: Garść pokrzyw

1975: Człowiek, który się nie odważy

1976: Przeklęty siódmy rok

1976: Dzieci Edouarda

1977: Za kurtyną, czyli towarzysz Veygond

1977: Moja żona nie słyszy ani słowa

1981: Zwierciadło

1982: Lepszy dżentelmen

1992: Miodowy księżyc

1999-2000: Gaslight

2002-2004: Upadłe anioły

2011: TouTou

2016: Cudowne ćwiczenie

2016: Róża i jej pomocny duch

2022: Papużki nierozłączki (Komedia na Dworze Bawarskim)

Audiobooki i słuchowiska radiowe (wybór)

2009: Historie świąteczne opowiedziane przez Michaelę May. Pieczenie ciastek i słuchanie opowieści Joachima Ringelnatza, Charlotte Link, Selmy Lagerlöf, Heinricha Bölla, Herberta Rosendorfera, Oscara Wilde’a i innych, Steinbach sprechende Bücher, Schwäbisch Hall, 1 CD, 78 min, ISBN 978-3-86974-004-1.

2011: Hüttengaudi - Nicola Förg, Osterworldaudio, Hamburg, streszczenie, 4 płyty CD, ISBN 978-3-86952-101-5.

2012: Mordsviecher - Nicola Förg, Osterworldaudio, Hamburg, streszczenie, 5 płyt CD, ISBN 978-3-86952-112-1.

2012: Jörg Graser: Kreuzeder und der Tote im Wald - reżyseria: Stefan Dutt (słuchowisko kryminalne - DKultur).

2013: Platzhirsch - Nicola Förg, Osterworldaudio, Hamburg, streszczenie, 5 płyt CD, ISBN 978-3-86952-152-7.

2014: Scheunenfest - Nicola Förg, Osterworldaudio (Hörbuch Hamburg), Hamburg, streszczenie, 5 płyt CD, ISBN 978-3-86952-205-0.

2022: Hinter dem Lächeln (Za uśmiechem) (autobiografia, książka audio, czytana przez autora), Hörbuch Hamburg, ISBN 978-3-86952-542-6.

Nagrody

2004: Mianowany honorowym komisarzem policji bawarskiej (wraz z kolegą aktorem Edgarem Selge z filmu Polizeiruf 110).

2006: Złota Nagroda im. Adolfa Grimmego za film Polizeiruf 110 - Der scharlachrote Engel (ARD/BR)

2009: Medal Monachium błyszczy

2009: Bobby

2011: Bawarski Order Zasługi

2013: Niemiecka Nagroda Rowerowa

2018: Laureat Bawarskiej Nagrody Poetyckiej

2019: Przyznanie honorowego obywatelstwa Monachium

2019: Nagroda honorowa Bambi

2021: honorowa nagroda Bawarskiej Nagrody Telewizyjnej

Literatura

Hermann J. Huber: Langen Müller’s Schauspielerlexikon der Gegenwart. Niemcy. Austria. Szwajcaria. Albert Langen - Georg Müller Verlag GmbH, Monachium - Wiedeń 1986, ISBN 3-7844-2058-3, s. 647.

Kay Weniger: Das große Personenlexikon des Films. Aktorzy, reżyserzy, operatorzy, producenci, kompozytorzy, scenarzyści, architekci filmowi, projektanci strojów, kostiumów, montażyści, dźwiękowcy, charakteryzatorzy i twórcy efektów specjalnych XX wieku. Tom 5: L-N. Rudolf Lettinger - Lloyd Nolan. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3, s. 354.

Pokrewne

Astrid Frank

Gudrun Mebs

Greta Silver

Kurt Krömer

Simon Pearce

Roland Kaiser

Gerburg Jahnke

Nico Santos

Monika Gruber

Ursula Karven

Julia Engelmann

Natascha Ochsenknecht

Dora Heldt

Claus Holm

Chris Tall

Almina

Eva Bay

Lisa Feller

Susanne Fischer-Rizzi

Rainald Grebe

Carmen Korn

Regine Kölpin

Angelika Milster

Barbara Nüsse

Mike Reichenbach

Katerina Poladjan

Mila Olsen

Martin Schneider

Sabine Thiesler

Bärbel Wardetzki

Copyright © Wikibiopedia | Polityka prywatności